مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

سلام به معنای طلب سلامتی برای مخاطب است که در مورد خداوند مفهومی ندارد.

مانعی ندارد.

درصورتی‌که عمداً نباشد، موجب بطلان نمی‌شود ولي احتیاطاً سجده سهو بجا آورد.

این کار در مردان نوعى عبرت و در زنان براى رعایت اصول عفت است.

دیه‌ی حقّ الهى است و گرفتن آن در مواردى که شرع اجازه داده است مانعى ندارد هرچند عفو کردن در بعضى از موارد بهتر است.

هرگاه مى‏داند يكى از دو ظرف، يا دو لباس كه هر دو قابل‌استفاده اوست نجس شده و نداند كدام است بايد از هر دو اجتناب كند (مثلاً در مورد خوردن یا استفاده برای لباس نمازگزار)، امّا اگر مثلاً نداند لباس خودش نجس شده، يا لباس شخص بيگانه‏اى كه مورداستفاده او نيست، اجتناب لازم ناست.

كسى كه وظيفه‏اش تيمّم است اگر براى كارى تيمّم كند تا تيمّم و عذر او باقى است مى‏تواند تمام كارهايى را كه وضو و غسل در آن شرط است به جا آورد، حتّى اگر تيمّم را به خاطر تنگى وقت نماز گرفته باشد دست گذاردن روى خط قرآن و مانند آن براى او جايز است.

در فرض سؤال کفایت از حجةالاسلام نمی کند.‌

اگر به نیّت آن اشخاص داده‌اند ولى درراه امام حسین (علیه‌السلام) اشکال ندارد؛ و الا جایز نیست.

غسل ترتيبي به اين صورت است که بعد از نيت، نخست سروگردن، سپس نيمه راست و پس از آن نيمه چپ را می شوید و رعايت اين ترتيب، مستحب است. بنابراين اگر همه بدن به هر صورتي شسته شود غسل صحيح است، هر چند توصيه ما اين است که در حد توان اين ترتيب را رعايت نمايند و تمام غسل‌های واجب و مستحب در عمل با یکدیگر فرقى ندارند مگر در نیّت.

توبه کافی نیست و باید رضایت صاحبان خون را به دست آورد. هرچند از طریق پرداخت دیه باشد.

قبل از مدّت مقرّر نیازى به تقاضاى اعسار نیست. اگر این تقاضا مطرح شود، نسبت به بعدازآن مؤثر خواهد بود. ضمناً در مورد دیه اعضا، درصورتی‌که زیاد نباشد، احتیاط واجب آن است که فوراً پرداخت شود ولى اگر زیاد باشد (حدود یک‌سوم دیه‌یا بیشتر)، زمان‌بندی فوق در آن جاری است.

نذر دو قسم است: نذرى كه به صورت «مشروط» انجام مى‏شود، مثلًا مى‏گويد: چنانچه مريض من خوب شود انجام فلان كار براى خدا بر عهده من است (اين را «نذر شكر» گويند) يا اگر مرتكب فلان كار بد شوم فلان كار خير را براى خدا انجام خواهم داد (و آن را «نذر زجر» گويند)، دوم نذر مطلق است و آن اين‏كه بدون هيچ قيد و شرطى بگويد: «من براى خدا نذر مى‏كنم كه نماز شب بخوانم» و همه اينها صحيح است.

هرگاه شخصى كه قرعه به نام او اصابت می‌کند موظّف باشد به نيابت از تمام صاحبان پول به اين سفر برود اشكالى ندارد.

كسانى كه براى شركت در نماز مغرب يا ظهر به مساجد مکه و مدينه مى‌روند و در جماعت آن‌ها شركت مى‌كنند، مى‌توانند بعد از نماز جماعت، نماز عشا يا عصر خود را به‌طور فرادى بجا آورند.