مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

اگر به فضای دهان برسد خوردن آن خلاف احتیاط است ولی در موارد عسر و حرج مانعی ندارد البته بهتر است دستمالی به همراه خود داشته باشد و اخلاط را در آن بریزد. البته در مورد روزه‌دار، هرگاه در حین نماز اخلاط سر و سینه به دهان روزه‌دار وارد شود باید آن را خارج کند و اگر ممکن نبود نماز را بشکند (البته می‌تواند نیت نماز را به نماز مستحب تغییر داده و نماز را رها کند) و پس از خارج کردن اخلاط، نماز را اعاده نماید.

كار مباحى كه انجام و ترك آن از هر جهت مساوى است نذر انجام آن صحيح نيست، ولى اگر انجام يا ترك آن از جهتى بهتر باشد و به همان منظور نذر كند صحيح است، مثلًا نذر كند غذايى بخورد كه براى عبادت قوّت گيرد يا غذايى كه مايه سستى بدن او براى انجام عبادت مى‏شود ترك نمايد.

احتياط واجب آن است كه در حال استقرار و در مسجد بخواند. زيرا ادلّه جواز نافله در حال حركت، ازاینجا منصرف است.

درصورتی‌که به منبع خاصی اسناد داده شود و صدق و کذبش بر عهده آن منبع واگذار گردد و نشر آن مفسده‌ای نداشته باشد، اشکال ندارد.

در این‌گونه امور باید مصلحت اهم نظام و جامعه در نظر گرفته شود. درصورتی‌که راه دفاع منحصر به این کار باشد و موجب وهن اسلام و جمهورى اسلامى نشود، اشکالى ندارد.

آن یک روز را به نیت روزه نذر بگیرد و یک روز در آخر به نیت روزه کفاره اضافه کند.‌

شرکت ها و یا سازمان هایی که به کفار در حال جنگ با مسلمانان مثل امریکا، اسرائیل و انگلیس یا به محاربین کمک می کنند و یا به عمل آنها راضی و خوشحال می شوند در حکم محارب هستند.

هرگاه ورق قرآن و دعا يا ورقى كه نام خدا، يا پيامبر (صلی‌الله علیه و آله) و يا ائمّه (علیهم‌السلام) روى آن نوشته باشد در جاى آلوده و نجسى بيفتد بايد فوراً آن را بيرون آورد و آب كشيد، هرچند مخارجى داشته باشد و اگر بيرون آوردن آن ممكن نباشد احتياط واجب آن است كه اگر مستراح باشد به آن مستراح نروند تا يقين كنند آن ورق پوسيده، يا خطّ آن محوشده است.

زن و شوهر به هر شکلي که مايل باشند مي توانند از يکديگر لذت ببرند.

حرام نیست ولی باید او را از تکرار این کار منع کند.

درصورتی‌که اجتماع آن‌ها در یک روز اسباب مشکلاتی می‌شود و واقعاً نیت زائر، درک اربعین باشد ثواب اربعین را دارد؛ بنابراین در صورت رضایت افراد کاروان مانعی ندارد.

باید طبق قیمت روز بپردازد ولى چنانچه مسئولان دادگسترى سبب ضرر و زیان او شده‌اند، آن‌ها ضامن تفاوت می‌باشند.

كسى كه وظيفه او «حج تمتّع» است نمى‌تواند به «حج اِفراد» يا «حج قِران» تغيير نيّت دهد؛ مگر این‌که وقت تنگ باشد، به‌طوری‌که نتواند عمره تمتّع را تمام كرده و به حج برسد. در اين صورت مى‌تواند «عمره تمتّع» را رها كرده، نيّت حج اِفراد يا قِران كند و وظايف حج (به‌جز قربانی که در حج افراد یا قران واجب نیست) را بجا آورد و بعد از پايان حج، عمره مفرده انجام دهد (مانند ساير كسانى كه حج قِران و اِفراد انجام مى‌دهند) و منظور از تنگ بودن وقت براى حج اين است كه نتواند وقوف در عرفات را، كه از ظهر تا غروب روز عرفه است، درك كند.

با توجّه به این‌که كتمان اين حقيقت در حال و آينده منشأ مشكلات مختلف شرعى است، سزاوار است تدريجاً و به‌طور غیرمستقیم، او را از حقيقت مسئله آگاه سازند؛ و اگر طبق موازین شرعی برای فرزندخواندگی اقدام کرده باشند، فرزند محرم آن‌ها است.

مانعی ندارد.