در حدّ شرب خمر باید شدّت ضرب در حدّ متوسط باشد.
نماز او کامل است و اگر ماه رمضان است بايد روزه بگيرد ولي در سفر اول بنا پراحتیاط مستحب، دو سه روز اوّل نماز را جمع بخواند. ضمناً چنانچه ده روز بين سفرهاي او فاصله بيفتد، در سفر اول نمازش شکسته است.
هرگاه شرط کنند، این شرط لازمالاجراست و در صورت تخلّف احتیاط واجب این است که زن هزینه آن را بپردازد.
مرتکب گناه شده، ولى نماز او در تنگی وقت با تيمّم صحيح است.
با توجه به این که واجب النفقه است و ناچار است مانعی ندارد و زن و بچه او نیز مجاز به استفاده اند ولی بهتر است پدر را راضی کنند.
اشکالى ندارد و باید نماز میّت خوانده شود. ضمناً قابلذکر است که خودکشى بهیقین از گناهان کبیره است و مالکیت انسان نسبت به نفس خویش، نمیتواند دلیل بر خودکشى شود. همانگونه که مالکیت انسان نسبت به اموالش، نمیتواند مجوّز آتش زدن آن گردد. البتّه باید تمام مراسم را براى اینگونه افراد مانند مسلمان عادی انجام داد و شرکت در این مراسم و دعا براى نجات آنها مانعی ندارد، شاید مشمول عفو الهى واقع شوند.
هرگاه آب در چاه باشد و بواسطه عدم توانايى يا نداشتن وسيله، دسترسى به آب ندارد، بايد تيمّم كند و همچنين اگر مشقّت فوق العاده داشته باشد كه عادتاً مردم آن را تحمّل نمىكنند.
هرگاه آب دهان یا بینى یا رطوبت دیگرى از حیوان حرام گوشت (مانند گربه) در بدن یا لباس نمازگزار باشد مادام که عین آن برطرف نشده نماز با آن اشکال دارد، امّا اگر خشک شود و عین آن برطرف گردد نماز صحیح است.
درصورتیکه محلی برای پرداختن آن وام داشته باشید و ازدواج ضرورت فوری نداشته باشد میتوانید به مکه بروید و حجةالاسلام شما محسوب میشود.
اوّل: توانايي عمل به نذر را در آن زمان يا آن مکان ندارد، ولي با تغيير آن به زمان و مکان ديگر مي تواند عمل کند، در اين صورت از قبيل تعدد مطلوب است و در نزديک ترين مورد به موارد نذر، آن را مصرف مي کند مانند نذر اطعام روز عاشورا در مسجد خاص، در صورتي که مسجد مزبور را خراب کرده اند؛ بايد در مسجد ديگري اطعام کند.دوم: موضوع نذر در شرايطي طالب نداشته باشد. مانند نذر غذايي خاص در منطقه اي که در آن روز غالباً آن غذا را مي پزند و از اين اطعام استقبال نمي شود، در اين شرايط نيز مي توان نوع غذا را تغيير داد.
طبق فتوای اخیر ما همسر او حرام نمىباشد؛ و نماز طواف را اگر مىتواند پشت مقام ابراهيم در مکه بجا آورد و اگر برگشتن براى او مشقّت دارد، نائب گرفته تا برای او نماز را بخواند و اگر امکان نداشت هر جا كه هست نماز را بجا آورد؛ حتّى اگر در وطن خود باشد.
اگر این شرط، قبل از عقد باشد و عقد مبنی بر آن خوانده شود یا در ضمن عقد شرط کنند، زوج باید به آن عمل کند، ولی اگر بعد از عقد شرط شود، لازمالاجرا نیست و در این صورت اگر زوجه به خانه شوهر نرود ناشزه می شود و حق نفقه ندارد.
حرام نیست ولی بهتر ترک است.
اگر دهان بهخوبی شستشو داده شود که اجزاى غذا باقى نماند - حتی اگر بو و طعم غذا باقی باشد- روزه صحیح است.
تفاوتى در گرفتن ناخنها با قيچى و ناخنگیر و حتّى با دندان نيست.
