مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

هرگاه در بين نماز از ايستادن عاجز شود بايد بنشيند و اگر از نشستن هم عاجز شود بايد بخوابد، ولى تا بدنش آرام نگرفته بايد چيزى نخواند.

مرد و زن پير كه روزه گرفتن براى آن‌ها مشكل است می‌توانند روزه را ترك كنند، ولى بايد براى هرروز يك مد (تقریباً 750 گرم) گندم يا جو و مانند این‌ها به فقير دهند و بهتر آن است به‌جاى گندم و جو، نان را انتخاب كنند و در اين صورت احتياط واجب اين است به‌اندازه‌ای باشد كه گندم خالص آن مقدار يك مد شود.

كسانى كه به خاطر پيرى روزه نگرفته‌اند اگر در فصل مناسبى كه هوا ملايم و روزها كوتاه است بتوانند قضاى آن را به‌جا آورند احتياط واجب آن است كه آن را قضا كنند.

میزان پیری به آن است که روزه برای او مشقت داشته باشد. (مشقت نه مشقت شدید، یضعف عن الصوم)

روزه بر كسانى كه مبتلا به بيمارى استسقا هستند، يعنى زياد تشنه می‌شوند و توانايى روزه گرفتن را ندارند و يا براى آن‌ها بسيار مشكل است واجب نيست، ولى بايد براى هرروز يك مد طعام كه در مسئله قبل به آن اشاره شد كفّاره بدهند و بهتر است كه بيش از مقدار ضرورت آب نياشامند و اگر بعداً بتوانند قضا كنند احتياط واجب قضا كردن است.

زنان بارداري که روزه براي حمل آن‌ها ضرر دارد روزه گرفتن بر آن‌ها واجب نيست، ولى كفّاره‏ براي هرروز (یک مد طعام 750 گرم) گندم یا جو یا مانند آن بايد بدهند و بعداً قضای آن را به‌جا آورند، امّا اگر روزه براى خودش ضرر دارد روزه بر او واجب نيست كفّاره هم ندارد، ولى بعداً قضا می‌کند، البته درصورتی‌که روزه برای خود او ضرر دارد اگر نتواند تا سال بعد به‌جا آورد قضا ندارد.

زنانى كه بچه شير می‌دهند خواه مادر بچه باشند يا دايه، اگر روزه گرفتن باعث كمى شير آن‌ها و ناراحتى بچه شود روزه بر آن‌ها واجب نيست، ولى براى‏ هرروز همان كفّاره (يك مد طعام 750 گرم) گندم یا جو یا مانند آن واجب‏ است، بعداً نيز بايد روزه را قضا كنند، امّا اگر روزه براى خودشان ضرر داشته باشد، نه‌روزه واجب است و نه كفّاره، ولى بايد بعداً روزه‌هايى را كه نگرفته‌اند قضا نمايند، البته اگر روزه برای خود زن ضرر داشته باشد و نتواند تا سال بعد قضا نماید، قضا نیز ندارد.

اگر كسى پيدا شود كه بدون اجرت، بچه را شير دهد يا شخصى پيدا شود كه اجرت دايه را بى منّت بپردازد، در اين صورت روزه گرفتن واجب است.

روزه او اشکال دارد.

مانعى ندارد، ولى اگر تا آخر وقت قدرت پیدا کند احتیاط اعاده است.

ج 1: قضا ساقط است و برای هرروز فقیری را اطعام می‌کند.ج 2: بنا بر احتیاط قضای آن روز را بجا می‌آورد و برای هرروز فقیری را اطعام می‌کند.ج 3 الی 5: قضای آن روز را بجا می‌آورد و برای هرروز فقیری را اطعام می‌کند.ج 6) قضای آن روز را بجا می‌آورد و برای هرروز دو فقیر را اطعام می‌کند.

كسى كه نمی‌تواند ايستاده نماز بخواند بايد بنشيند، ولى اگر بتواند بايستد و به عصا يا ديوار و مانند آن تكيه كند، يا پاهايش را از هم دور بگذارد بايد ايستاده نماز بخواند، مگر اين‏كه فوق‌العاده براى او زحمت داشته باشد. البته اگر می‌تواند قسمتی از نماز را ايستاده بخواند واجب است آن مقدار را بايستد و بقيّه را بنشيند.

در حال حاضر شما مکلّف به روزه نیستید، احتیاط واجب آن است که اگر قدرت دارید براى هرروز به اندازه یک مد طعام (750 گرم گندم) به شخص نیازمندى بدهید. همچنین براى ایّام گذشته که روزه نگرفته‌اید و تا سال بعد هم توانایى بر روزه نداشته‌اید.

كسى كه احتمال مى‏دهد تا آخر وقت بتواند ايستاده نماز بخواند بنا بر احتياط واجب در اوّل وقت نماز نخواند.

هرگاه استفاده از شیر خشک برای تغذیه فرزند او مشکلی نداشته باشد باید روزه بگیرد.