مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

اینکه بعضى در جواب سلام مى‏گويند: «سلام از من» كافى است؛ امّا بهتر است به آن قناعت نکرده و پاسخ سلام را جداگانه بگویند.

لفظ با سلام و با عرض سلام نیز سلام محسوب می‌شود و جواب آن واجب است همچنین اگر سلام کننده قادر به تلفظ صحیح سلام نباشد باید پاسخ وی را داد و علیک نیز نوعی تحیت محسوب می‌شود.

واجب نیست ولی خوب است مطابق آن عمل شود.

سلام كردن از مستحبات مؤكّد است و در قرآن مجيد و روايات اسلامى روى آن تأکید فراوان شده است و سزاوار است كه سواره به پياده و ايستاده به نشسته و کوچک‌تر به بزرگ‌تر سلام كند.

مستحب است جواب سلام را بهتر از سلام بگويند (البتّه در نماز بايد مثل آن باشد) مثلاً اگر كسى در غیر نماز بگويد: «سلام‌علیکم» در جواب بگويد: «سلام‌علیکم و رحمة الله».

سلام کردن مرد به زن جوان نامحرم مکروه است.

روزه‌هايى كه در حال جنون به‌جا نياورده، بعد از عاقل شدن لازم نيست قضا كند.

هرگاه به‌واسطه مستى روزه او ترك شده، بايد قضا كند؛ هرچند مادّه مست‌کننده را از روى اشتباه و يا براى معالجه خورده باشد. بلكه اگر نيّت روزه را قبلاً كرده، بعد در حال مستى روزه را تمام كند بنا بر احتياط واجب بايد قضا نمايد.

كسى كه روزه قضاى ماه رمضان را به‌جا می‌آورد می‌تواند پيش از ظهر روزه را افطار كند، به‌شرط اين‏كه وقت براى قضاى روزه تنگ نباشد، ولى بعدازظهر جايز نيست، همچنين اگر قضاى روزه غير معيّنى (مانند قضاى روزه نذر) را گرفته باشد احتياط واجب آن است كه بعدازظهر روزه را باطل نكند.

بر پسر بزرگ‌تر واجب است روزه‌هايي که والدين براثر عذر شرعي ترک کرده و توانايي بر قضا داشته ولي موفق بر قضاي آن نشده‌اند را بجا آورد و نسبت به غير آن وظيفه ندارد. مگر اينکه وصيتي کرده باشند که مطابق آن بايد عمل کرد. هرچند در صورت امکان شايسته است ساير فرزندان نسبت به آنچه بر آن‌ها واجب نيست نيز اقدام کنند.

اگر پسر بزرگ ميّت نداند كه ميّت قضاى روزه بر ذمّه دارد يا نه واجب نيست براى او قضا بگيرد و اگر اجمالاً بداند مقدارى قضاى روزه بر ذمّه اوست بايد به‌اندازه‌ای كه يقين دارد به‌جا آورد و بيش از آن لازم نيست.

چنانچه عذر شرعی داشته است باید برای هرروز دو نفر مسکین را اطعام کند و اگر عذر عرفی داشته بچه‌ها باید بعداً قضا کنند و نیازی به وصیت نیست، البته اگر عذر نداشته و عمدی بوده است باید 62 فقیر را برای هرروز سیر کند.

در فرض سؤال قضا ندارد.

داشتن روزه قضا مانع از روزه کفاره نیست در ضمن کفاره قسم اول اطعام ده مسکین و یا لباس پوشاندن به ده فقیر می‌باشد و اگر توانایی بر آن‌ها نداشت سه روز روزه است.

با توجه به آنچه نوشته‌اید باید به نذر خود عمل نماید، زیرا ملاک، نداشتن روزه قضا هنگام نذر کردن روزه است.