شرط اختیار فسخ در هبه
اگر شخصی در ضمن هبه شرط کند که اگر روز مبادا پیش بیاید، این چیزی که الان هبه میکنم، مال خودم یا اولادم باشد، شرعاً چطور است؟
هبه را می توان مشروط کرد که به هنگام ضرورت آن را فسخ کند.
هبه را می توان مشروط کرد که به هنگام ضرورت آن را فسخ کند.
در موارد شک در وجود حرام ، حکم به حلال بودن می شود.
اگر قبل از ظهر بوده مانعی ندارد همچنین اگر بعدازظهر بوده و تنها تردید مختصری پیداشده و قصد خوردن نکرده روزه صحیح است.
قول ساحران اعتبارى ندارد، به آن اعتنا نکنید. دستورى به شما میدهم، اگر عمل کنید حال شما انشاء الله خوب خواهد شد: نمازها، مخصوصاً نماز صبح را اوّل وقت بخوانید و بعد از نماز صبح دست راست را روى سینه بگذارید و هفتاد مرتبه «یا فتّاح» بگویید. سپس 110 مرتبه صلوات بفرستید. در هر شبانهروز پنج مرتبه آیت الکرسى بخوانید و به خود بدمید؛ و هر وقت گرفتار ناراحتى فکرى شدید، ذکر «لا حول و لا قوّة الا باللّه» را بگوئید. این برنامه را تا چهل روز ادامه دهید، انشاء الله مشکل شما برطرف خواهد شد.
قصاص نمی شوند، احتیاط دیه است.
مقاومت در برابر دشمن.
متجاهر به فسق را به کسی میگویند که آشکارا گناهی را انجام دهد.
هرگاه بهصورت اسباببازی باشد مانعى ندارد؛ ولى بهتر آن است که از آنها براى تزیین استفاده نشود.
در صورتی که حقی با دلیل معتبر ثابت شود ومالیت داشته باشد ضمان آور است.
در صورتیکه با پولی که شما می دهید کار اقتصادی درآمدزایی انجام می دهند و از منافع آن به اضافه سرمایه مبلغ مزبور را به شما می دهند، اشکالی ندارد.
چنانچه خادم مسجد فقیر باشد مبلغ مزبور را میتوان به او داد که به مصرف هر سه احتمال برسد.
احتياط واجب آن است كه سهم سادات را از خود آن مال و يا از پول رايج بدهند، نه از جنس ديگر، مگر اینکه جنس ديگر را به مستحق بفروشد سپس بدهى او را از باب خمس حساب كند.
اگر بخواهد آن مال را در اموری استفاده کند که پاک بودن در آن شرط است باید اطلاع دهد مثلاً اگر ظرف نجسى را براى استعمال خوردن و آشاميدن عاريه دهد، احتياط واجب آن است كه نجس بودن آن را به كسى كه عاريه مىدهد بگويد، همچنين اگر لباسى را براى نماز عاريه دهد.