مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

می توانید از بقیّه اعضاى وضو آب بگیرید.

در فرض مسأله مى تواند روى کفش مسح کند.و احتیاط مستحب آن است که تیمّم را هم اضافه نماید.

باطل نمی شود؛ ولى چيز اضافی است.

در استحباب مطلق نیت قطعی می‌کند ولی در قصد رجا نیت قطعی ندارد بلکه نیت احتمالی دارد.‌

تفاوتی ندارند و فقط تنوع در تعبیر است.‌

معمولاً تمام مسائل مزبور، از قرآن و اخبار اسلامى گرفته‌شده است; ولى دلیل عقلى نیز یکى از ادلّه چهارگانه فقهى است.‌

احتیاط اگر همراه با فتوا باشد مستحب است و اگر بدون آن باشد واجب است.‌

یعنی سؤال از فتوا کردن و طلب فتوا نمودن‌

مکروه یعنی ناپسند، نامطلوب، آنچه انجام آن حرام نیست ولی ترکش اولی است.‌

یعنی یا باید آن را ترک کنید یا به فتوای مجتهد دیگری که هم‌ردیف مراجع تقلید محسوب می‌شود عمل کنید.‌

رجوع به مجتهدى که اعلم یا حداقل مساوى دیگران باشد، مانعى ندارد.‌

تفاوتی با حرام بودن نمی‌کند.‌

در احتیاطات، رجوع به غیر جایز است و همچنین در جمله «خالى از اشکال نیست» و جمله «محل تأمّل است» و امّا جمله «بعید نیست» در تعبیرات ما فتواست.‌

انسان مى تواند صورت و دست ها را به قصد وضو در آب فروبرد، يا بعد از فروبردن در آب به قصد وضو از آب بيرون آورد و آن را وضوى ارتماسی مى گويند.

در وضوى ارتماسى بايد صورت و دست ها از بالابه پایین شسته شود، يعنى اگر وقتى صورت و دست ها را در آب فرومی برد قصد وضو كند، بايد صورت را از طرف پيشانى و دست ها را از طرف آرنج در آب فروبرد و اگر موقع بيرون آوردن از آب قصد وضو مى كند بايدصورت را از طرف پيشانى و دست ها را از طرف آرنج بيرون آورد.