اگر تصمیم داشته باشد که مثلاً 5 سال باز نگردد، اعراض حاصل می شود و گاهی عمل در حکم نیّت است، مانند جایی که این مدّت را بازنگشته است؛ هر چند تصمیم به اعراض نداشته است ولی اعراض عملی ثابت شده است.
قرضهایى که بر ذمّه انسان آمده خواه براى هزینه زندگى باشد یا خسارت و غرامت و یا غیر اینها، میتواند از درآمد سال آنها را ادا کند، ولى قرضهایى را که به اقساط میپردازد فقط قسطهایی را که در آن سال باید بپردازد جزء مخارج آن سال محسوب میشود.
هرگاه در ابتداى سال براى مخارج خود قرض کند و قبل از تمام شدن سال منفعتى ببرد میتواند مقدار قرض خود را از آن منفعت کسر نماید و اگر در تمام سال منفعتى نبرد و براى مخارج خود قرض نماید میتواند قرض خود را از منافع سالهای بعد ادا کند.
درصورتیکه مربوط به همان سال باشد میتوانید کسر کنید.
اگر تصمیم داشته باشد که مثلاً 5 سال بازنگردد، اعراض حاصل میشود و گاهی عمل در حکم نیّت است، مانند جایی که این مدّت را بازنگشته است؛ هرچند تصمیم به اعراض نداشته است ولی اعراض عملی ثابتشده است.
در فرض سؤال، میتواند آن را به حاکم شرع یا کسی که از طرف او مأذون است بهعنوان زکات بپردازد و او آن را به شما به علّت بدهیتان بدهد.
مسافر میتواند براى گرفتن حاجت، سه روز در مدينه روزه مستحبی بگيرد (هرچند قصد ده روز نكند) ولى احتياط واجب آن است كه روز چهارشنبه و پنجشنبه و جمعه را اختيار كند.
باید نماز و روزههای آن مدت را قضا کند و نیز علاوه بر قضای روزهها برای هرروز احتیاطاً کفاره عمد بپردازد.
این کار جایز نیست و این وصیت اعتباری ندارد.
درصورتیکه تولید خطر کند اشکال دارد.
شخص فقير میتواند براى رفتن به حج و زيارت و مانند آن، زكات بگيرد، ولى اگر به مقدار خرج سالش زكات گرفته باشد گرفتن زكات براى زيارت و مانند آن اشكال دارد.
بهقصد رجاء مانعی ندارد.
نيابت غير بالغ اشكال دارد؛ هرچند اگر چندين بار به مکه مشرّف شده و به تمام مناسك و احكام حج آگاهى داشته و نزديك سنّ بلوغ باشد، نيابت غير بالغ در بقيّه عبادات نيز اشكال دارد.
بهتر آن است که با این مسائل، منطقی برخورد کنید.
