مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

قصد ابطال موجب بطلان نمى‌گردد.

درصورتی‌که احتمال می‌دهد پدر خمس را داده اشکالی ندارد در غیر این صورت باید خمس آن را بدهد.

با توجّه به این‌که اگر اهل سنّت یک‌رکعت از امام عقب بيفتند تجافى نمى‌كنند (و به‌صورت نیم‌خیز نمى‌نشينند)، انجام اين كار براى شيعيان لازم نيست.

بهترين راه صرف فقراى شيعه ساكن در آنجاست.

هرگاه اعمالش مطابق فتواى مرجعى كه فعلاً وظيفه‌اش تقليد از اوست باشد، صحيح است.

هرگاه لقطه حرم را، كه یک‌درهم يا بيشتر ارزش دارد بردارد، بايد اگر مى‌تواند آن را به شخصى مطمئنى بسپارد تا در صورت امكان يك سال در جستجوى صاحبش باشد و اعلام كند و اگر بعد از يك سال صاحبش پيدا نشد و اميدى به پيدا شدن صاحبش ندارد، آن را صدقه مى‌دهد، ولى چنانچه پس از صدقه دادن، صاحبش پيدا شود و راضى به صدقه نگردد، احتياط واجب آن است كه قيمت آن را به او بدهد و درهرحال تملّك چنين لقطه‌اى جايز نيست و چنانچه تملّك كند مالك نمى‌شود و ضامن آن است و اگر از ابتدا نسبت به پيدا كردن صاحبش کاملاً مأيوس باشد مى‌تواند بلافاصله آن را از طرف صاحب اصلى به شخص نيازمندى صدقه دهد.

سجده كردن بر تمام انواع سنگ‌ها جايز است؛ چه مرمر باشد، يا سنگ‌های سياه معدنى، يا سنگ گچ و آهك قبل از آن‌که پخته شود. بنابراين، سجده كردن بر تمام سنگفرش‌های «مسجدالحرام» و «مسجدالنبی» كه از اين قبيل است اشكالى ندارد.

اين كار ذاتاً حرام نيست؛ امّا ازاین‌جهت كه ممكن است منشأ برداشت‌های سوء بدخواهان، يا بدعت گردد، لازم است از این کار خوددارى شود.

احتیاط این است که نماز واجب را در حجر اسماعیل و داخل کعبه نخوانند، ولى نماز مستحب مانعى ندارد; بلکه فضیلت دارد.

هرگاه زائرين در مکه يا مدينه پولى پيدا كنند و ندانند كه متعلّق به زوّار ايرانى است يا غير ايرانى، درصورتی‌که از يافتن صاحبش مأيوس باشند، احتياط واجب آن است كه آن را از طرف صاحبش به فقيرى صدقه دهند.

با توجّه به این‌که قصد اقامه عشره بايد در يك محل، يا دو محل نزديك به هم باشد (مثلاً بافاصله سه يا چهار كيلومتر) حجاج محترم نمى‌توانند با احتساب ايّام عرفات و مشعر و منى قصد ده روز كنند، ولى چنانچه قصد ده روز توقّف در مکه كنند و پس از گذشت ده روز به عرفات و مشعر و منى بروند، يا بعد از خواندن يك نماز چهار ركعتى از قصد برگردند و به آن امكنه مقدسه بروند، نمازشان در همه اين مکان‌ها كامل است. زيرا در شرايط فعلى فاصله مکه تا عرفات به مقدار مسافت شرعيّه نيست.

درصورتی‌که مخالف مقررات نباشد و با رضايت همديگر باشد مانعى ندارد.