مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

یعنی زانوها را از زمين بلند کند و تنها انگشتان دست و سينه پا را بر زمين بگذارد (به صورت نيمه خيز بنشيند).

بصورت تجافی می نشیند.‌

اگر در تشهّد آخر نماز است بنابر احتیاط واجب صبر كند تا امام سلام نماز را بگويد ( ولی مأموم نباید ذکر سلام را بگوید ) و بعد برخيزد و ادامه دهد.‌  ‌و چنانچه عمدا ذکر سلام را همراه امام بگوید نمازش باطل است.‌

بنابراحتیاط مستحب همراه امام جماعت تشهّد بخواند، يا ذكر بگويد.‌

هرگاه در اوّل نماز يا در بين حمد و سوره اقتدا كند و خود را به ركوع امام نرساند جماعت او صحيح نيست، مگر اين‏كه عذرى داشته باشد؛ و در رکعت‌های ديگر نماز (غير از ركعت اوّل) نيز بايد خود را به ركوع امام برساند وگرنه جماعت او اشكال دارد. (یعنی نماز را تمام کند و بعدازآن نیز اعاده کند.)

كسى كه در غیر ركعت اول به امام اقتدا کرده و از امام عقب مانده، وقتى امام تشهّد را مى خواند احتياط واجب آن است كه زانوها را از زمين بلند كند و انگشتان دست و سينه پا را بر زمين بگذارد و بنابراحتیاط مستحب همراه او تشهّد بخواند، يا ذكر بگويد و اگر در تشهّد آخر است بنابر احتیاط واجب صبر كند تا امام سلام نماز را بگويد و بعد برخيزد و ادامه دهد.

با توجّه به این‌که اگر اهل سنّت یک‌رکعت از امام عقب بيفتند تجافى نمى‌كنند (و به‌صورت نیم‌خیز نمى‌نشينند)، انجام اين كار براى شيعيان لازم نيست.

نماز را اعاده کند.

اگر موقعى كه امام در ركوع است به او اقتدا كند و به ركوع رود و به ركوع امام برسد نماز او صحيح است، خواه امام ذكر ركوع را گفته باشد يا نه و ركعت اوّل او حساب می‌شود، امّا اگر به ركوع امام نرسد یا در این زمینه شک کند، نمازش را فرادا‏ تمام كند و بنابراحتياط واجب اعاده نمايد. البته اگر پيش از آنکه به‌اندازه ركوع خم شود امام سر از ركوع بردارد، نيت فرادا‏ می‌کند و نمازش صحيح است و اعاده ندارد.

احتیاط آن است که نمازش را همراه امام تمام کرده و بعداً اعاده نماید.

اگر امام ايستاده باشد و مأموم نداند در كدام ركعت است می‌تواند اقتدا كند و حمد و سوره‏ را به‌قصد قربت ‏بخواند و نمازش صحيح است، خواه معلوم شود امام در ركعت سوم و چهارم بوده، يا در ركعت اوّل و دوم، به‌شرط اين‏كه نماز ظهر و عصر باشد كه حمد و سوره را امام آهسته مى‏خواند.

مأموم فقط در دو حالت می‌تواند به نماز جماعت ملحق شود: 1 در حالتی که امام در قیام قبل از رکوع است. 2 در حالتی که امام در رکوع است، به او اقتدا كند و به ركوع رود و به ركوع امام برسد. خواه امام جماعت ذكر ركوع را گفته باشد يا نه و همین ركعت اول او حساب می‌شود.