برنداشتن لقطه حرم
وظیفه حاجی نسبت به اموالی که در حرم پیدا میکند، چیست؟
هرگاه حاجى چيزى در حرم پيدا كند، احتياط واجب آن است كه برندارد.
هرگاه حاجى چيزى در حرم پيدا كند، احتياط واجب آن است كه برندارد.
اگر لقطه (گمشده) حرم را برداشت، چنانچه قيمت آن كمتر از یکدرهم باشد مىتواند آن را تملّك و مصرف نمايد و اگر تملّك نكرد و كوتاهى ننمود ضامن نيست، ولى اگر بدون قصد تملّك آن را نزد خود نگاه داشت و در نگهدارى آن كوتاهى و تفريط كرد، ضامن است و اگر قصد تملّك كرد و قبل از آنکه آن را مصرف كند صاحبش پيدا شد، بايد آن را به صاحبش بازگرداند.
هرگاه لقطه حرم را، كه یکدرهم يا بيشتر ارزش دارد بردارد، بايد اگر مىتواند آن را به شخصى مطمئنى بسپارد تا در صورت امكان يك سال در جستجوى صاحبش باشد و اعلام كند و اگر بعد از يك سال صاحبش پيدا نشد و اميدى به پيدا شدن صاحبش ندارد، آن را صدقه مىدهد، ولى چنانچه پس از صدقه دادن، صاحبش پيدا شود و راضى به صدقه نگردد، احتياط واجب آن است كه قيمت آن را به او بدهد و درهرحال تملّك چنين لقطهاى جايز نيست و چنانچه تملّك كند مالك نمىشود و ضامن آن است و اگر از ابتدا نسبت به پيدا كردن صاحبش کاملاً مأيوس باشد مىتواند بلافاصله آن را از طرف صاحب اصلى به شخص نيازمندى صدقه دهد.
مانعی ندارد از طرف او بدهد و این سبب تخفیف مجازات از کافر است.
هرگاه لقطه حرم را، كه يك درهم يا بيشتر ارزش دارد بردارد، بايد اگر مى تواند آن را به شخصىمطمئنى بسپارد تا يك سال در جستجوى صاحبش باشد و اعلام كند، و اگر بعد از يك سالصاحبش پيدا نشد، و اميدى به پيدا شدن صاحبش ندارد، آن را صدقه مى دهد، ولى چنانچه پس ازصدقه دادن، صاحبش پيدا شود و راضى به صدقه نگردد، احتياط واجب آن است كه قيمت آن را به او بدهد، و در هر حال تملّك چنين لقطه اى جايز نيست، و چنانچه تملّك كند مالك نمى شود، و ضامن آن است، و اگر از ابتدا نسبت به پيدا كردن صاحبش كاملًا مأيوس باشد مى تواند بلافاصله آنرا به شخص نيازمندى از طرف صاحب اصلى صدقه دهد.