حکم شکِّ در دخول
چنانچه مرد و زن نزدیکی و ملاعبه داشته باشند، ولی شک در دخول داشته باشند و منی نیز خارج نشود، تکلیف آنها چیست؟
با توجه به آنچه نوشته شده است اگر شك كنند كه به مقدار ختنه گاه داخل شده يا نه، غسل بر آنها واجب نيست.
با توجه به آنچه نوشته شده است اگر شك كنند كه به مقدار ختنه گاه داخل شده يا نه، غسل بر آنها واجب نيست.
در مورد فرد نابالغ، اگر به او دخول شود یا دخول کند وقتی بالغ شد باید غسل کند؛ البته اگر ممیّز باشد قبل از بلوغ هم می تواند غسل کند.
نزديکي(دخول) با همسر در ايام عادت ماهيانه (حتي اگر لکه کمرنگي ببيند) بر مرد و زن حرام است اما لذتهاي ديگر و بازی کردن با همسر مانعي ندارد و کفاره هم ندارد.
مادامی که یقین به دخول ندارند، کار حرامى انجام نشده و کفّاره اى ندارد.
در مورد نماز صبح، احتیاطاً 5 دقیقه بعد از تمام شدن اذان، نماز بخوانید و معیار این است که انسان ظن قوی به دخول صبح پیدا کند هرچند بدون رعایت این احتیاط باشد که معمولاً بدون رعایت این احتیاط کمتر یقین حاصل میشود.
در فرض سؤال نمیتواند به نماز قضا عدول کند و نماز او باطل است.
زن در عدّه وطی به شبهه، به شوهرش نامحرم نیست؛ تنها باید از دخول خودداری کند.
در صورتی که دخول شده است باید عده وطی به شبهه نگه دارد و در مورد ذکر شده می توانید نامزدی را طولانی کنید.
ارتداد بعد از وطى اثرى ندارد، ولى قبل از وطى زوجیّت را باطل مى کند، بنابراین دخول اثرى ندارد.
اگر طلاق رجعی بوده و عقد را خودشان نخوانده اند و به دیگری وکالت داده اند به یکدیگر حرام ابدی نمی شوند و پس از اتمام عده وفات می توانند عقد کنند. اما اگر عقد را خودشان خوانده اند و دخول هم حاصل شده است به هم حرام ابدی هستند.