مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

صیغه‌ی مزبور صحیح است ولی بهتر آن است که آن را مجدداً تکرار کنند.

لازم نیست عقد به زبان عربی خوانده شود اما احتياط مستحب آن است كه صيغه آن به عربى صحيح خوانده شود، بنابراین مرد و زن می‌توانند به زبان خود عقد بخوانند و گرفتن وكيل براى خواندن صيغه به زبان عربى واجب نيست، ولى بايد لفظى بگويند كه معنى همان صيغه عربى را بفهماند.

همین مقدار که زن به مرد براى خواندن عقد وکالت دهد و مرد بگوید: «این زن را براى همیشه، یا براى فلان مدّت، به فلان مبلغ مهریّه به عقد خود درآوردم» و بعد بگوید: «از سوى خودم قبول کردم»، کافى است.

در چنین مواردى احتیاط آن است که مطابق فتواى مرجعى که تعدّد را شرط می‌داند عمل کنند.

در فرض سؤال عقد صحیح است، البته سعی نمایند عقد را به‌صورت صحیح و طبق ادبیات عرب بخوانند.

شرعاً مانعی ندارد.

چنانچه وکالت محدودیت زمانی نداشته وکالت جدید لازم نیست.

چنانچه عقد را به‌صورت فضولی خوانده و آن‌ها رضایت به عقد دائم بدهند، عقد دائم صحیح است و الا عقد باطل بوده و باید از نو صیغه عقد بخوانند.

چنانچه شرایط مثل اجازه پدر و مانند آن رعایت شود و با اهل‌بیت علیهم‌السلام دشمن نباشد، مانعی ندارد.

وکیل باید طبق فتوای مرجع خودش عمل کند.

درصورتی‌که صیغه، جدی باشد همسر یکدیگر خواهند شد.

صیغه عقد تفاوتی ندارد ولی شرایط مثلاً اجازه پدر و امثال آن باید رعایت شود.

در فرض سؤال باید دوباره ایجاب و قبول را بخواند.

درصورتی‌که می‌تواند بر زبان جاری کند نمی‌تواند با اشاره بگوید.

نسبت به زن وطی به شبهه است و باید عدّه وطی به شبهه نگه دارد.