حکم ازدواج با اهل کتاب در عدّه
ازدواج با زنان اهل کتاب که در عدّه میباشند و اعتقاد به (عدّه) ندارند، چه حکمی دارد؟
عقد در حال «عدّه» جایز نیست.
عقد در حال «عدّه» جایز نیست.
حرمت ابد حاصل میشود مگر اینکه به مجتهدینی مراجعه نماید که یکبار عادت شدن را کافی میدانند.
در حرمت ابد بین آنها فرقی وجود ندارد.
در فرض سؤال عقد را دوباره بخوانند.
چنانچه شوهر دوّم او را طلاق داده و در عده طلاق شوهر دوّم خودشان با شوهر اوّل صیغه عقد را خوانده و دخول حاصلشده باشد حرام ابدی شدهاند.
در فرض سؤال ازدواج با فرد اول صحیح است ولی اگر با فرد دوّم نزدیکی داشته باید عده وطی به شبهه نگه دارد.
هرگاه زني را که در عده ديگري است براي خود عقد کند:1- اگر يکي از مرد يا زن، بداند زن در عده است و بداند عقد کردن زن در عده حرام است آن زن بر او حرام ابدي میشود، خواه نزديکي کرده باشد يا نه.2- اگر هیچکدام در عده بودن زن يا حرمت عقد در عده را نمیدانستهاند چنانچه نزديکي کردهاند زن بر او حرام میشود و اگر نکردهاند حرام نمیشود.اگر عقد را فردي به وکالت از آنها خوانده باشد نه خودشان، در هیچیک از دو صورت، حرام ابدي حاصل نمیشود و پس از عده میتوانند ازدواج کنند.
ازدواج با زنان فاحشه و همچنین زنانی که عده را رعایت نمیکنند بنابراحتیاط واجب، حرام است.
1- توافق طرفین کافى نیست.2- چنانچه احتمال دهیم ادّعاى آنها راست باشد، باید حمل بر صحّت کرد.3- در فرض بالا حد و تعزیر هر دو. ساقط میشود.4- احصان مرد تفاوتى ایجاد نمیکند.5- آنها میتوانند باهم ازدواج کنند.6- تفاوتى نمیکند.
اگر در فامیل، یک نفر مرتکب خطایى شود، تمام آن فامیل بد نمیشوند. اگر واقعاً خانواده آن دختر خانواده خوبى هستند، ازدواج با او مانعى ندارد.
طبق آخرین فتوای ما آنها به یکدیگر حرام نمیشوند، هرچند بهتر است چنین کاری ترک شود.
احتیاط آن است که آنها باهم ازدواج نکنند ولی اگر ازدواج کردند سقطجنین جایز نیست.
درگذشته این اجازه به اولیاء داده میشد که حتی برای صغیر همسری انتخاب کنند و معمولاً مشکلی ایجاد نمیشد ولی در عصر و زمان ما عملاً ثابتشده است که این ازدواجها به مصلحت دخترها و پسرها نیست و دارای مفاسدی است و با توجه به اینکه غبطه و مصلحت باید رعایت شود اینگونه ازدواجها باطل است و اعتباری ندارد. نسبت به آنچه درگذشته انجامشده اگر در آن زمان واقعاً مفسدهای نداشته و غبطه صغیر رعایت شده محکومبه صحت است.
ازدواج با دختر در حال صِغر جايز نيست، مثل عقد یکساعته با دختر شيرخوار. اين نه در عرف عُقلا صحيح است و نه در عرف شرع و نه در روايات، درست شمردهشده. عقد در اينجا مفهومى ندارد. (البته مواردی که قصد محرمیت وجود دارد میتوان عقد موقت خواند بهشرط اينكه مدّت عقد بهاندازهای باشد كه پسر یا دختر به حدّ بهرهگیری جنسى برسد و بنابراحتیاط واجب برای دختر یا پسر مصلحت داشته باشد)
اگر اعمال خود را زیر نظر والدین خود انجام داده و الآن دقیقاً نمیداند چگونه انجام داده است حمل به صحت کند.