حکم (وضعیت) مهریه در صورت فوت ضامن مهریه
اگر شخصی بهجز شوهر ضامن پرداخت مهریه میشود بعد از مرگ او تکلیف چیست؟
درصورتیکه مهریه را برعهدهگرفته و فوت کند باید از اموال او برداشت.
درصورتیکه مهریه را برعهدهگرفته و فوت کند باید از اموال او برداشت.
در فرض سؤال باید آن را نگهدارند تا زمانی که حاضر به دریافت آن شوند.
موت منصّف مهريه نيست؛ خواه زن قبل از شوهر بميرد يا شوهر قبل از زن، ولى بايد توجّه داشت هنگامیکه زن فوت كند، هرچند قبل از عروسى باشد، تمام مهريّه به او تعلّق میگیرد، امّا نصف آن بهعنوان ارث به شوهر برمیگردد.
ارتداد در حکم فوت است و مهریه مانند زمان فوت بهطور کامل به زوجه پرداخت میشود، البته اگر نزدیکی نشده باشد در مورد نصف آن با ورثه مصالحه نمایند.
پرداخت مهریه مانعی ندارد ولی نهی از منکر کند.
درصورتیکه پدر هزینههای مذكور را به نيّت بخشش يا بهصورت مجّانى متحمّل شده، نمیتواند آنها را مطالبه كند؛ اما اگر بهعنوان وام به او داده، حقّ مطالبه آن را دارد؛ و درهرحال، ازنظر اخلاقى پسر مديون پدر است.
درصورتیکه پدر بدون عذر شرعى ترك انفاق كرده و مادر براى حفظ جان فرزند بدون قصد تبرّع نفقه او را پرداخته، حقّ مطالبه آن را از پدر بچه دارد.
در فرض سؤال حاکم شرع از اموال زوج نفقه را پرداخت میکند و در مواردی که زوج مال ندارد و توانایی پرداخت ندارد یا امکان پرداخت نفقه از مال او نیست و زوجه در عسر و حرج است، حاکم شرع زوج را تکلیف به طلاق میکند و اگر طلاق ندهد خود حاکم شرع اقدام میکند.
چنانچه شوهر در مورد نحوه مصرف پولي که به همسرش میدهد شرط خاصي کند (مثلاً خرجي منزل باشد) مصرف آن پول در جاي ديگر، بايد با اجازه او باشد، ولى اگر حقّ نفقه را به او واگذار میکند زن در مصرف آن مختار است.
زوج ملزم به تهيّه اقلام نفقه نيست، بلكه فقط وظيفه دارد پول آن را بپردازد. مگر اینکه در عرف محل تهيّه همه يا بعضى از اقلام نفقه بر عهده زوج باشد كه در اين صورت حاكم شرع میتواند زوج را وادار به اين كار كند.
درصورتیکه بعد از عقد تمکین از سوی همسر حاصل باشد نفقه مواجب است و اگر به میل خود از آن صرفنظر کند ساقط میشود.
هرگاه شوهر تمام حقوق زن را پرداخته و به کسى وکالت داده که صیغه طلاق زن را جارى کند و او کوتاهى کرده و صیغه طلاق را جارى نکرده و به شوهر هم اطّلاع نداده، شوهر ضامن نفقه زن در این مدّت نیست.
اگر جدا از هم زندگى میکنند و زن مجوّزى براى این کار ندارد، ناشزه است و حقّ نفقه ندارد.
درصورتیکه زن مقصّر نبوده باشد، احتیاط واجب آن است که مرد نفقه او را بپردازد.
آنچه واقعاً مورد حاجت است و مرد قدرت بر آن دارد بر او لازم است.