مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

درصورتی‌که ورثه دو نفر بوده باشند و یکی از آن دو اقدام به فروش ملک مشترک کند وارث دیگر می‌تواند از حق شفعه با شرایطش استفاده کند.

این کار جایز نیست و مشمول تعزیر است مگر درصورتی‌که ضرورتی ایجاب نماید.

اگر منظور از سوال این است که قوّاد مثلا قصد واسطه شدن در زنا را دارد، ولى طرفین قصد ازدواج موقّت دارند، در چنین مواردى عنوان قوّاد صادق نیست.‌

چيزى را كه افراد مستحق از باب خمس يا زكات مى‏گيرند خمس ندارد، هرچند از مخارج سالشان به عللى زياد بيايد، ولى اگر از مالى كه از اين طريق به او رسيده منفعتى ببرد، مثلاً از درختى كه از باب خمس به او داده‌شده ميوه‏اى به دست آورد بايد خمس آن مقدارى كه از مخارج سالش زياد آمده بپردازد.

بهتر است تا آنجا كه امكان دارد چيزى كه بر آن تيمّم مى‏كند گردى داشته باشد كه بر دست بماند و بعد از زدن دست بر آن، مستحب است دست را بتكاند كه گرد و خاك اضافى آن بريزد.

این مقدار چربى که در موها و بدن وجود دارد، معمولاً مانع از رسیدن آب نمی باشد، مگر این که بیش از اندازه باشد که باید برطرف شود.

حق کسب و پیشه ارتباطی با سرقفلی ندارد و گرفتن حق کسب و پیشه تاثیری در میزان اجاره بها ندارد و باید اجاره به قیمت روز اخذ شده و طبق شرایط وقف نامه هزینه شود.‌

تنها راه استفاده از وام براي حج، عمره، عتبات و ساير سفرها دريافت وام قرض‌الحسنه می‌باشد و حداکثر کارمزد مجاز براي اين وام‌ها چهار درصد می‌باشد؛ و استفاده از ساير وام‌ها که در مقابل آن سود دريافت می‌شود و يا کارمزد بيش از چهار درصد دارد جايز نيست و سفر آن‌ها اشکال دارد.ضمناً در صورتي حج بر چنين شخصي واجب می‌شود که وام يا قرض از طريق مشروع باشد و مالي معادل آن داشته باشد و بتواند دين را با آن ادا کند یعنی پرداختن قرض براي او آسان باشد و زندگی او مختل نشود.

پدر و مادر حق ندارند درباره دختر یا پسر خود نذر کنند، یا محدودیتّى از این نظر قائل شوند؛ حتّى اگر خود دختر یا پسر هم نذر کنند و سبب بروز مشکلاتى شوند (مانند بالا رفتن سنّ و خطر افتادن در گناه)، نذرشان اعتبارى ندارد.

تا ضرورتى نباشد اقدام به این کار نکنند.

فرقى میان پسر و دختر از این نظر نیست و نفقه پدر و مادر فقیر بر هر دو واجب است، فرقی بین مجرد و متأهل نیست.

مانعی ندارد که خلاف نظر والدین عمل نماید ولی باید رعایت احترام آنها را بنماید.

تا ضرورت قطعی وجود نداشته باشد باید از تنبیه بدنی خودداری کرد و به فرض ضرورت قطعی، باید طوری باشد که آسیبی به بدن نرسد و حتی سرخ و کبود نشود.

فروختن فرزند به‌هیچ‌عنوان جایزنیست ولی اگر توانایی ندارند می‌توانند سرپرستی او را به دیگری بدهند و در مورد ارگان‌ها نیز همین حکم جاری است.

تا ضرورت قطعی وجود نداشته باشد باید از تنبیه بدنی خودداری کرد و به فرض ضرورت قطعی، باید طوری باشد که آسیبی به بدن نرسد و حتی سرخ و کبود نشود.