در احرام فقط یکبار لبّيك گفتن (به صورتی كه گفته شد) واجب است و بعدازآن، مستحب است آن را در حالات مختلف به مقدار امكان تكرار كند؛ يعنى در موقع سوارشدن بر مركب و پياده شدن و گذشتن از پستیها و بلندیها و پس از خواب و بعد از نمازها تكرار مىنمايد.
هر وقت به هوش آمد به میقات بازگردد و محرم شود و اگر نتواند به ميقات برگردد از همانجا كه هست محرم شود و اگر وقت احرام گذشته حجّش فوت شده است.
شخص گنگ بجاى گفتن «لبّيك» با دست خود اشاره مىكند و زبان خود را طبق معمول حركت مىدهد و بهتر است علاوه بر اين، كسى به نيابت از او نيز لبّيك بگويد، ولى واجب نيست.
گذشتن از ميقات بدون احرام حرام است. بنابراینجايز نيست اختيارآ احرام را از ميقات تأخیر بيندازد. بلكه احتياط واجب آن است كه از محاذات ميقات هم بدون احرام عبور نكند؛ اگرچه ميقات ديگرى بعدازآن باشد. البته اگر ميقات ديگرى در پيش داشته باشد در اين صورت احرام از ميقات دوم صحيح است؛ هرچند كار خلافى كرده است.
درصورتیکه زائر نتواند اين عبارات را به عربى صحيح ادا كند، بايد آن را ياد بگيرد و اگر نتواند، يا وقت نباشد، كافى است ديگرى شمرده شمرده براى او بخواند و او تكرار نمايد و چنانچه قادر بر تلفّظ صحيح نباشد، احتياط آن است آنچه را مىتواند بخواند و ترجمه آن را نيز بگويد.
واجب است هنگام احرام «لبیکهای چهارگانه» را به عربی صحیح بگویند.
احتياط واجب آن است از افزودن لبّيك پنجم و عبارات ديگر خوددارى شود؛ مگر آنچه در مستحبات لبیک بیانشده است؛ و چنانچه لبیک آخر را عمداً بگويد ضررى به احرام و تلبیه نمىزند. هرچند کار خلاف احتیاط کرده است.
واجب است هنگام احرام «لبّیکهای چهارگانه» را همانند تكبيرة الاحرام نماز، به عربی صحيح ادا كند و احتياط واجب آن است كه بهصورت زير باشد:«لَبَّيْکَ اللّهُمَّ لَبَّيْکَ، لَبَّيْکَ لا شَريکَ لَکَ لَبَّيْکَ، اِنَّ الْحَمْدَ وَ النِّعْمَةَ لَکَ وَالْمُلْکَ، لا شَريکَ لَکَ؛ خداوندا! اجابت (و اطاعت) مىكنم دعوت تو را و دگربار هم اجابت مىكنم تو را، همتايى براى تو نيست، اجابت مىكنم تو را، ستايش تنها تو را سزاوار است و نعمت و ملك از آن توست، هيچ همتايى ندارى!».
مستحب است ولی طفلِ غير مميّز، يا هرکسی كه عهدهدار كارهاى كودك است او را محرم كند و لباس احرام بر وى بپوشاند و از طرف او نيّت كند؛ يعنى به هنگام عمره تمتّع بگويد: «اين طفل را محرم مىكنم به عمره تمتّع قربت الى الله» و به هنگام حج تمتّع بگويد: «اين طفل را محرم مىكنم براى حج تمتّع قربت الى الله» و در صورت امكان او را وادار كند كه لبّيك بگويد و اگر توانايى ندارد خودش از طرف او لَبّيك بگويد؛ امّا اگر ولی مىترسد كه نتواند وظايف مربوط به كودك را بهدرستی انجام دهد، بهتر است از محرم كردن وى صرفنظر كند.
نذر زن درصورتیکه مزاحم حقّ شوهر نباشد اشكالى ندارد و احرامش صحیح است.
به هر نيّتى احرام بسته باشد قبل از شروع اعمال مىتواند نيّت را تغيير دهد.
احرام بستن قبل از ميقات جايز نيست؛ و تنها بايد در خود ميقات یا محاذات آن محرم شوند؛ مگر در سه صورت:1. درصورتیکه نذر كند قبل از ميقات محرم شود، لازم است به نذر خود وفا كند، از هر جا كه باشد و نيازى به تجديد احرام در ميقات نيست، البته كسانى كه نذر كردهاند از كشور خود احرام ببندند و ناچارند با هواپيما به مکه مُشرّف شوند، نذر آنها باطل است؛ و باید در میقات از نو نیت احرام کنند.2. هنگامیکه انسان در ميقات يا محاذات آن شك كند، مىتواند قبل از رسيدن به محل مشكوك، «نذر احرام» نمايد و از همانجا محرم شود و فرقى ميان حج واجب و مستحب نيست؛ و نذر زن درصورتیکه مزاحم حقّ شوهر نباشد اشكالى ندارد.3. براى كسى كه مىخواهد عمره ماه رجب را بجا آورد و بيم آن دارد كه ماه رجب قبل از رسيدن به ميقات تمام گردد، جايز است قبل از ميقات محرم شود تا فضيلت عمره ماه رجب را درك كند.
احرام از جدّه كافى نيست، ولى چون شخص مزبور جاهل بوده، عملش صحيح است.
نیّت را به حج اِفراد برمیگرداند و حج او اشکالى ندارد.
چنانچه براثر جهل به مسئله در جاى ديگرى غیر از میقات یا محاذی آن محرم شوند، احرام آنها صحيح نيست و محرمات احرام بر آنها حرام نمىشود. در صورت علم و عمد نيز حكم مسئله همين است، ولى در صورت جهل، اگر بعد از اعمال مسئله را بفهمند عمل آنان صحيح است.
