مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

ظن و گمان در طواف در حكم شك است و بايد مطابق حكم شك عمل كند.

كثير الشّك بودن يك امر عرفى است؛ يعنى مردم بگويند او بسيار شك مى‌كند.

شخص كثير الشّك كه در طواف زياد شك مى‌كند نبايد به شک خود اعتنا كند و آن‌طرفى را كه مناسب‌تر براى او است بگيرد؛ مثلاً اگر ميان پنج و شش شك كند، بنا بر شش مى‌گذارد و اگر ميان هفت و هشت شك كند، بنا را بر هفت مى‌گذارد.

احتياط آن است كه طواف را به نيّت منوب‌عنه به پايان برساند، پس‌ازآن نماز طواف بخواند، سپس طواف و نماز را اعاده كند.

طوافش صحيح است.

اگر در طواف مستحب، در آخر دور يا در وسط دور شك كند شش دور به‌جا آورده يا هفت دور، همچنين در هر موردى كه یک‌طرف شك كمتر از هفت دور باشد، بنا بر كمتر مى‌گذارد و طواف را كامل مى‌كند و طوافش صحيح است.

احتياط واجب آن است كه آن طواف را رها كند و از نو شروع نمايد.

اگر در طواف واجب، در آخر دور يا در وسط دور شك كند شش دور به‌جا آورده يا هفت دور، طواف او بنا بر احتياط واجب باطل است و بايد آن را رها كرده، از نو شروع كند. همچنين است در هر موردى كه یک‌طرف شك كمتر از هفت دور باشد.

اگر در وسط دور شك كند كه دور هفتم است يا بيشتر، آن دور را تمام كند و طوافش صحيح است.

هرگاه بعد از رسيدن به «حجرالأسود» شك كند هفت دور به‌جا آورده، يا هشت دور، يا بيشتر، نبايد اعتنا كند و طوافش صحيح است.

اگر بعد از فراغت از طواف، در عدد دورهاى طواف يا شرايط طواف مانند وضو و غيره شك كند اعتنا نمى‌كند.

هرگاه شك بعد از طواف بوده طوافش صحيح است و الا بايد از سر بگيرد.

خواندن نماز مستحبی در حال طواف اشكالى ندارد.

برای اعاده طواف و نماز آن پوشیدن لباس احرام لازم نيست.

هرگاه نيّتش اجمالاً انجام طواف واجب شرعى بوده، مانعى ندارد.