مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

آرى تمام آن‌ها حكم خون را دارد.

در موارد ضرورت اشكالى ندارد.

بايد آن‌ها را نخست بشويند و بعد استريل كنند.

احكام خون طبيعى ندارد.

اگر موجب نجات جان مسلمانى از مرگ يا بيمارى مهمی گردد برداشتن آن عضو جايز است و اجازه ولى شرط نيست.

خریدوفروش عين نجس يعنى چيزهايى كه ذاتاً نجس است بنا بر احتياط واجب (مانند بول و غائط و خون) باطل است امّا خریدوفروش خون در عصر و زمان ما كه براى نجات مجروحين و بيماران مورداستفاده قرار می‌گیرد جايز است.

خریدوفروش اشياى نجس در صورتى حرام است كه فايده حلالى نداشته باشد و در حال حاضر كه خون براى نجات جان بيماران مصرف می‌شود و داراى منافع حلالى است، خریدوفروش آن مانعى ندارد.

درصورتی‌که نجات جان فرد مذكور متوقف به برداشتن آن عضو باشد اجازه ورثه يا وصیت متوفی شرط نيست. ولى سزاوار است با اجازه ورثه يا اذن حاكم شرع بوده باشد.

از هر دو گروه می‌توان خون را خريد.

اشكالى ندارد.

به غير كفّار حربى می‌توان فروخت، مشروط بر اينكه نياز مسلمانان از طريق ديگر حل شود.

تزريق خون انسانى به انسان ديگر براى درمان بيمارى يا جرّاحى يا نجات جان او جايز است، خواه خون مسلمان باشد يا كافر غیر حربی، مرد باشد يا زن و خریدوفروش خون براى اين منظور مانعى ندارد.

هرگاه محكوم راضى به اين امر باشد و ضرر مهمی براى او نداشته باشد، جايز است; ولى چنانچه انعكاس خارجى اين امر، نامطلوب و دستاويزى براى دشمنان اسلام گردد بايد از آن پرهيز كرد.

هرگاه واقعاً خون‌هاى خارجى نامطمئن باشد به‌طوری‌که به تأييد كارشناسان خطر بیماری‌های سخت و فراگير وجود داشته باشد در چنين صورتى اهداى خون بر كسانى كه توانايى اهدا دارند واجب كفائى است.

تنها صاحب حق در مورد قصاص يا ديات می‌تواند گذشت از تمام يا قسمتى از حقّ خود را مشروط به اهداى عضوى كه اهداى آن جايز است بكند و طرف مقابل می‌تواند اين شرط را بپذيرد يا نپذيرد.