مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

آرى كفايت می‌کند.

هرگاه قبلاً برائت خود را اعلام دارد و در كار خود كوتاهى نكند، ضامن نيست.

براى اينكه مشكلى براى طبيب پيش نيايد، بهتر است درهرحال از بيمار برائت بگيرد.

درصورتی‌که احتمال انتقال، احتمال قابل‌ملاحظه‌ای باشد، اين كار جايز نيست؛ و ضامن بودن پزشك بعيد به نظر نمی‌رسد.

درصورتی‌که دندان خراب است و بعضى به علل مختلف ترجيح می‌دهند آن را بكشند و طبيب توجيه لازم را نموده، ولى بيمار اصرار درکشیدن آن دارد، اشكالى ندارد.

هرگاه این‌گونه ضررها طبيعى باشد و معمولاً در غالب موارد رخ می‌دهد، ضامن نيست. در غير اين صورت، اگر از مريض برائت نگرفته باشد، ضامن است.

واجب است كارى كنند كه جان مردم در اتاق عمل به خطر نيفتد.

بر حكومت اسلامى لازم است وسایل را فراهم كند. همچنين بیمارستان‌های خصوصى، هرگاه بيمارى را پذيرش كنند، بايد وسایل را فراهم سازند.

درصورتی‌که براى دولت موجب عُسر و حرج نشود، اين كار لازم است.

متعلّق به صاحب آن عضو است.

اگر امكان تفكيك باشد، تفكيك لازم است.

بر حكومت اسلامى واجب است در این‌گونه امور تدبيرى بينديشد، كه مشكل اين افراد حل شود.

اگر به‌منظور پيوند به انسان ديگرى باشد (همان‌گونه كه در پيوند كليه مرسوم است) با اجازه صاحب آن جايز است.

در روايات آمده است كه همه روزبه عيادت مريض نرويد، بلكه یک روز در ميان باشد؛ و اگر بيمارى طولانى شود عيادت پی‌درپی لزومى ندارد (مگر آن مقدار كه باعث شادى بيمار يا پيشرفت بهبودى او گردد) و درباره تفاوت ايّام هفته در مسئله عيادت روايت معتبرى نيافتيم.

جايز است، هرچند بهتر است پول را در مقابل اعمالى كه روى آن مواد انجام می‌دهند بگيرند.