موضوع مهم در ازدواج روشن شدن هويت فرزندان است و اگر فرض كنيم زنى داراى همسران متعدّد باشد هویت فرزندان او هرگز روشن نخواهد شد. ممكن است اين مشكل در برخى موارد نباشد ولى احكام تابع اکثریت افراد است.
اگر کسی که حق قصاص دارد از دنیا برود این حق به ورثه اش منتقل می شود (غیر از همسر) و اگر قبل از فوت توافق بر دیه شده، دیه به همه ورثه تعلق می گیرد (حتی همسر) و اگر قاتل تنها وارث باشد حق به امام منتقل می شود.
درصورتیکه فرزندخوانده دختر باشد، اگر پدر پدرخوانده زنده باشد میتواند عقد موقّت آن دختر را با اجازه حاكم شرع، براى پدر خويش بخواند تا حكم زنپدر را پيدا كند و بر تمام پسران و نوهها و نتیجههای پدرش محرم شود؛ و اگر خواهر، يا مادر، يا زنبرادر، يا برادرزادهها، يا خواهرزادههای پدرخوانده شير داشته باشند و آن بچّه شيرخوار باشد و از شير آنها (با شرايط لازم) بخورد، حكم خواهرزاده، يا خواهر يا برادرزاده یا خواهرزاده رضاعیاش را پيدا میکند و محرم میشود.
اگر بهواسطه تأخیر به گناه نمیافتد و دربند تشریفات نیست، مانعی ندارد.
چنین شخصی با توکّل بر خداوند اقدام به ازدواج کند انشاء الله مشکلات اقتصادی برطرف خواهد شد، سعی کند به سراغ کسی برود که به زندگی ساده راضی باشد و مراسم را نیز بهسادگی برگزار کند.
الف- خیر، نجس نمیشود.ب- همینقدر که بگویید این سطح شیب دارد گرچه خیلی ناچیز باشد.
ازدواج زانیه بازانی اشکالی ندارد ولي احتياط واجب آن است که زانیه يک حيض استبراء کند. (يعني بعد از رابطه نامشروع صبر کند تا یکبار حيض شده و پاک شود و بعدازآن ازدواج نمايد.) اما اگر زانیه شوهرداری بنابر احتیاط واجب، حرام ابد شده و نمیتواند بعد از طلاق بازانی ازدواج کند.
اپیلاسیون موهای زائد اشکال ندارد ولی در مورد عورتین تنها توسط خود شخص یا همسرش مجاز است و اگر دیگری انجام دهد مرتکب کار حرامی شده است و درآمد حاصل از آن نیز حرام است.
در صورتی که مقررات بانک اجازه دهد اشکالی ندارد.
افزایش مهریه تنها در ضمن عقد خارج لازم صحیح است ولی مصالحه کردن مهریه به این شکل که بجای 300 سکه مهریه، صد سکه بعلاوه یک آپارتمان تحویل بگیرد صحیح است و با رضایت طرفین جایز است.
قربانى نيز از عبادات است و بايد با نيّت خالص و بهقصد اطاعت پروردگار انجام گردد و احتياط واجب آن است كه بعد از رمى جمره عقبه انجام شود.
اگر شوهر هزینههای لازم را بهطور متعارف میپردازد اين کار جایز نيست.
جایز نیست مگر اینکه به تشخیص پزشک حاذق متدین راه منحصر درمان باشد.
چنانچه تشهد فراموش شود احتیاط مستحب این است که بعد از نماز قضای آن را بهجا آورند و بعدازآن بنا بر احتیاط واجب سجدهی سهو بهجا آورند، البته تشهد سجدهی سهو کفایت از تشهد فراموششده میکند.
