مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

هرگاه شخصى را به خاطر بدهكارى، يا اتّهام ديگرى زندانى كنند، يا به ظلم حبس نمايند، باید به وظیفه مصدود عمل کند.

اگر بعد از احرام، براى رفتن به مکه، يا اجازه بجا آوردن اعمال پولى مطالبه كنند، چنانچه تمكّن دارد بايد بپردازد؛ مگر این‌که موجب عسر و حرج گردد و اگر تمكّن ندارد، يا حرجى است، حكم «مصدود» را دارد.

اگر یک‌راه بسته باشد و راه ديگرى هست كه مى‌تواند از آن برود و هزينه آن را هم دارد، به احرام باقى مى‌ماند تا از آن راه برود و چنانچه از آن راه رفت و به اعمال حج نرسيد، با انجام عمره مفرده از احرام خارج مى‌شود.

هرگاه از طريقى برود و مانعى براى رفتن به مکه از آن راه حاصل شود، امّا راه ديگرى وجود دارد كه ممكن است از آن برود ولى خوف آن دارد كه به‌موقع براى اعمال نرسد، نمى‌تواند به‌صرف خوف، اعمال مصدود را انجام دهد و از احرام خارج گردد؛ بلكه وظيفه‌اش آن است كه از آن راه برود و زمانى كه وقت اعمال حج گذشت با عمره مفرده از احرام خارج گردد.

نسبت به موانع ديگر ـ مثل خراب شدن وسيله نقلیه، يا مانع ديگر ـ احكام مصدود دارد.

مصدود شدن به جلوگيرى از آمدن به مکه بعد از احرام، يا آمدن به مکه و ممنوع شدن از انجام‌ همه اعمال حج براثر زندان و بازداشت يا هر عامل ديگر و يا ممنوع شدن از وقوف به عرفات و مشعر حاصل مى‌شود؛ بنابراین درجایی كه ممنوع از ورود به مکه يا انجام وقوف به عرفات و مشعر گردد و به تعبير ديگر از بجا آوردن اعمال ركنى كه با ترك آن‌ها (حتّى بدون عمد) حج باطل مى‌شود، ممنوع گردد، كه در اين صورت اگر قبلاً مستطيع بوده، يا استطاعت او تا سال آينده باقى بماند، حج بر او واجب مى‌شود و اگر در همان سال مستطيع شده و استطاعت او از ميان رفت، در سال آينده حج بر او واجب نيست.

اگر تنها از اعمال منى ممنوع گردد براى رمى و قربانى نايب مى‌گيرد، سپس موى سر را مى‌تراشد يا كوتاه مى‌كند و از احرام بيرون مى‌آيد و بقيّه اعمال مکه را شخصاً انجام مى‌دهد و اگر وقوف‌ها را انجام داده و فقط از انجام‌ اعمال منى و اعمال مکه ممنوع شود، براى رمى و قربانى نايب گرفته، سپس تقصير مى‌كند و بعد براى اعمال مکه نايب مى‌گيرد و در تمام اين صورت‌ها حج او صحيح است و از احرام بيرون مى‌آيد.

اين كار بدون این‌که نيابت به كسى بدهد صحيح نيست و برای خروج از احرام اگر ممكن است بايد به منى بيايد و تقصير كند، سپس اعمال بعدى را انجام دهد تا از احرام خارج شود و اگر نمى‌تواند به منى برود، در محل خودش حلق يا تقصير مى‌كند و بنا بر احتياط مستحب موهاى خود را به منى مى‌فرستد و براى اعمال بعدى نايب مى‌گيرد.

عدم ترتيب در اينجا مشکل‌ساز نيست، بلكه حتى اگر تعمّد داشته فقط كار خلافى انجام داده است.

اگر مصدود اميد برطرف شدن مانع را داشته باشد احتياط آن است كه صبر كند؛ ولى اگر گمان برطرف نشدن آن را داشته باشد، مى‌تواند به وظیفه «مصدود» عمل كند.

تكرار عمره مانند تكرار حج مستحب است، ولى در هرماه قمرى بيش از یک عمره نمى‌توان بجا آورد. بنابراين، اگر كسى در اواخر ماه رجب وارد مکه شود و عمره مفرده بجا آورد و بعداً ماه شعبان شروع شود، مى‌تواند دوباره عمره مفرده‌اى بجا آورد و امّا در همان ماه، دو عمره مفرده اشكال دارد و اگر كسى بخواهد در يك ماه بيش از یک عمره بجا آورد، به‌قصد رجاء انجام مى‌دهد؛ يعنى به اميد این‌که مطلوب درگاه الهى باشد (نه به نيّت دستور قطعى) ولى بهتر آن است كه زائران محترم به‌جا این‌گونه عمره‌هاى مكرّر، به طواف بپردازند كه مشروعیت آن مسلّم است و اگر مثلاً در ماه رجب محرم شده و در ماه شعبان عمره را بجا آورده، انجام عمره ديگر در ماه شعبان اشكال ندارد.

معيار زمان احرام است؛ بنابراين اگر اعمال در ماه ديگري انجام مي¬شود، مي¬تواند در همان ماه دوباره محرم شود.

ملاک همان ماه قمرى است، نه سى روز.

آرى صحيح است.

تفاوتى نمى‌كند؛ بنابراین برای کسی که عمره واجب خود را انجام داده است اگر در ماه قمری بعد به نیابت از خود یا دیگری عمره بجا آورد، مانعی ندارد.