مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

بنابر احتیاط واجب، این عقد باطل است.

زن باید تا آخر مدّت، تمکین کند و بر مرد واجب است در اولین فرصت، مهریه او را بپردازد.

تنها آن مقدار از زمان که زن تمکین کرده مهریّه‌اش لازم است.

عقد موقّت هرچند بار که باشد مشکلی ایجاد نمی‌کند.

اذن پدر شرط واقعی است و لذا عقد باطل است و اگر علم داشتند نامشروع است و تنها در صورت عدم علم و تصور به حلال بودن حلال‌زاده است.

اگر دلیل خاصی وجود نداشته باشد قول کسی که ادّعای کمتری دارد پذیرفته می‌شود.

درصورتی‌که یقین داشته باشد که مرد راست می‌گوید و عقد موقّت خوانده است، عقد باطل است و زن و مرد از هم ارث نمی‌برند ولى فرزندان آن‌ها از آن‌ها ارث می‌برند مگر این‌که مرد عالم بوده که این عقد باطل است، در این صورت فرزندان، تنها از زن ارث می‌برند نه از مرد و حدّ زنا بر مرد جارى می‌شود و درهرحال باید مهرالمثل زن را بپردازد.

در صورت شک به اصل خواندن عقد احکام عقد موقّت را ندارد و اگر نزدیکی کرده‌اند باید عده وطی به شبهه نگه دارد.

چنانچه زن از زمان متعه اطلاعی ندارد و به او وکالت به هنگام اجرای صیغه نسبت به هر زمان نداده است متعه باطل بوده است و اگر نزدیکی کرده‌اند باید به‌اندازه عدّه صبر نموده، سپس با مرد دیگری صیغه عقد بخواند.

عقد صحیح است و جدا شدن قبل از اتمام مدّت عقد یا بخشیدن مدّت توسط مرد جایز نیست.

اگر هنگام عقد مطلب را به اطّلاع زوج نرسانده باشد به همان مقدار کسر می‌شود.

در فرض سؤال باید عقد را مجدداً بخوانند.

چنانچه مدّت عقد موقّت به‌قدری طولانی باشد که به‌طور متعارف تمام عمر زوج یا زوجه را شامل شود حکم عقد دائم را دارد.

در فرض سؤال باید وکالت بگیرد.

باطل است مگر اینکه مهریه ذکرشده باشد.