مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

گياه أذخر كه يكى از گياهان خوشبو است از حكم بالا مستثنى است و قطع آن مانعى ندارد.

اگر به‌صورت متعارف و عادى راه برود و گياهى براثر راه رفتن قطع شود، اشكالى ندارد.

اگر حيوانى همراه داشته باشد نمى‌تواند از گياهان و علف‌های حرم براى او بچيند؛ ولى جايز است حيوان را رها كند تا خودش علف بخورد.

چنانچه درختى را كه قطع آنجايز نيست قطع كند، احتياط آن است كه يك گاو كفّاره دهد؛ خواه آن درخت بزرگ باشد، يا كوچك.

اگر قسمتى از درخت را قطع كند، نه همه آن را، لازم است قيمت آن را به‌عنوان كفّاره بپردازد.

قطع گياه حرم كفّاره‌اى جز استغفار ندارد.

انجام محرمات احرام از روى جهل يا غفلت يا فراموشى موجب كفاره نمى‌شود و به حج و عمره ضرر نمى‌زند، مگر در صيد كه درهرصورت كفّاره دارد.

کفارات حج و عمره را به فقراى غیرمسلمان نمى‌توان داد و احتياط آن است كه به فقراى غير شيعه نيز ندهند.

قربانى‌هايى كه به‌عنوان كفّاره در عمره تمتّع بر حاجى واجب شده، احتياط مستحب آن است كه در مکه ذبح كند و آنچه در حج بر او واجب شده، در منى ذبح نمايد و اگر ترك كرد و به وطنش بازگشت، در همان‌جا قربانى كند و تمام گوشت آن را به مستمندان صدقه دهد.

تأخیر انداختن انجام کفارات تا هنگام بازگشت به محل مانعى ندارد؛ و مى‌تواند گوسفند كفّاره را در وطنش ذبح كند تا صرف فقراى شيعه گردد.

شرايط قربانى حج تمتّع در حيوانى كه براى كفّاره قربانى مى‌شود، معتبر نيست، بنابراين مى‌توان گوسفند خصّى و معيوب را براى اين منظور قربانى كرد.

کفّارات حج را به هر تعداد به مستحق می‌شود داد تا آن اندازه که غنى نشود.

احتياط واجب آن است كه كفّاره غير سادات به سادات داده نشود.

شخص فقير نمى‌تواند گوشت كفّاره خود را به مصرف كسانى كه واجب النفقه او هستند برساند؛ هرچند نيازمند باشند.

استفاده از گوشت قربانی كفّاره براى شخصى كه كفّاره بر او واجب شده جايز نيست، ولى استفاده از گوشت قربانىِ واجب، يا مستحب، براى صاحب آنجايز است.