مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

نحوه ی وضو گرفتن تفاوتی ندارد، اما مستحب است مردها اول آب را به بیرون دست بریزند و بعد به داخل دست و مستحب است زنان اول آب را به داخل دست بریزند و بعد به بیرون دست بریزند.‌

در چنین جلساتى که مقلدین مراجع مختلف وجود دارند، لازم است فتاواى مراجع معروف را، اگر باهم تفاوتى دارد، تبیین کند؛ در غیر این صورت مسئولیت دارد.

تنها در موردی که یقین قطعی و از طریق صحیح به خلاف بودن فتوا پیدا کنید می‌توانید آن را رها کنید.

سعی کنید این‌گونه برنامه‌ها را به حداقل برسانید ولی در مواردی که لازم است بگوئید این کار با نظر آیت‌الله مکارم شیرازی مطابق می‌شود.

حکم در موارد مختلف متفاوت است فلذا باید موارد را بیان کنید، اما در فرض مثال ذکرشده در سؤال، درصورتی‌که به‌جای قصر اتمام خوانده اشکالی ندارد ولی اگر به‌جای اتمام قصر خوانده باید اعاده کند.

نپرسیدن مرجع تقلید سؤال‌کننده و بیان جواب مسئله مطابق نظر مرجع تقلید پاسخگو اشکالی ندارد.

فتوا دادن و اظهارنظر كردن در مسائل شرعى براى كسى كه مجتهد نيست (يعنى قادر به استنباط احكام از مدارك و دلايل آن نمى‏باشد) حرام است و هرگاه بدون اطّلاع اظهارنظر كند، مسئول اعمال تمام كسانى است كه به گفته او عمل مى‏كنند.

هرگاه فتواى مجتهد تغيير كند بايد به فتواى جديد عمل شود، امّا اعمالى را كه مطابق فتواى سابق عمل كرده (مانند عبادات يا معاملاتى كه انجام داده) صحيح است و اعاده لازم ندارد.

اگر فتواى آن مجتهد تغيير كرده، اعلام تغيير بر او لازم نيست.

اگر مسئله‏اى پيش آيد كه حكم آن را نمى‏داند می‌تواند عمل به احتياط نمايد، يا اگر وقت آن نمى‏گذرد صبر كند تا دسترسى به مجتهد پيدا كند و اگر دسترسى ندارد یک‌طرف را كه بيشتر احتمال صحت مى‏دهد انجام مى‏دهد و بعداً سؤال مى‏كند، اگر مطابق فتواى مجتهد بود صحيح است وگرنه بايد اعاده کند.

هركس بايد مسائلى را كه معمولاً مورداحتیاج او واقع می‌شود ياد گيرد يا طريقه احتياط آن را بداند.

اگر احتمال دهد فتواى مجتهد عوض‌شده، می‌تواند به فتواى سابق عمل كند و جستجو لازم نيست.

درصورتی‌که بعداً تمام دست‌ها را می‌شسته فقط مرتکب بدعت شده و وضو صحیح بوده است .‌

راه‌های آگاهى از فتواى مجتهد چندراه وجود دارد: اوّل، شنيدن از خود مجتهد يا ملاحظه دستخطّ او؛ دوم، ديدن در رساله‏اى كه مورداطمینان باشد؛ سوم، شنيدن از كسى كه مورد اعتماد است؛ چهارم، مشهور بودن در ميان مردم به‌طوری‌که سبب اطمينان شود.

باید تدریجاً به‌طوری که به‌زحمت نیفتد نمازهای گذشته را قضا نماید.‌