مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

بچه نابالغ يا ديوانه هرگاه مسّ ميّت كند، بعد از بلوغ يا عاقل شدن غسل بر او واجب مى شود اگر كودك مميّز غسل كند، غسل او صحيح است.

در فرض سؤال غسل واجب نمی باشد.

در فرض سؤال غسل واجب نمی باشد.

هرگاه كسى بدن انسان مرده اى را بعد از سرد شدن و قبل از غسل، مس كند (يعنى جايى از بدن او با ميّت تماس پيدا كند) بايد غسل مسّ ميّت نمايد، خواه با اختيار باشد يا بى اختيار، حتّى اگر ناخن او به ناخن ميّت برسد، غسل واجب است.

غسل چهله اعتبار شرعي ندارد و خون نفاس بيشتر از ده روز نمي شود؛ بسياري از زنان بعد از زايمان، يک ماه يا بيشتر خون مي بينند، لذا اگر درحيض عادت دارند بايد به تعداد روزهاي عادتشان، نفاس قرار دهند و بعد از آن، تا ده روز حکم استحاضه دارد. بعد از گذشتن ده روز، اگر همزمان با ايام حيضش باشد بايد مطابق احکام حائض عمل کند (خواه نشانه هاي خون حيض را داشته باشد يا نه) و اگر همزمان با ايام عادتش نباشد حکم استحاضه دارد، مگر اين که خون داراي نشانه هاي حيض باشد.

کراهتی ندارد.

رنگ کردن مو به حنا و مانند آن براي زن نفساء کراهت دارد؛ البته مکروه بودن اين کار مربوط به موي سر است و بقيه جاهاي بدن را شامل نمي شود و نیز قابل ذکر است که رنگ باقيمانده پس از شستن، مانعي براي غسل محسوب نمي شود.

در فرض سؤال تماسّ بدن با جلد وحاشيه و فاصله سطور قرآن مجيد و همراه داشتن آن کراهت دارد.

چنانچه آیات سجده دار را تلاوت ننماید، می تواند هر مقدار که می خواهد قرآن بخواند، البته قرائت قرآن بیش از هفت آیه کراهت دارد یعنی ثواب آن کمتر می باشد و بهتر است آیات سوره های سجده دار را نیز تلاوت ننماید.

مستحب است زن نفساء در وقت نماز خود را از خون پاك كند و دستمال و پنبه را عوض نمايد و وضو بگيرد، يا اگر نمى‏تواند تيمّم كند و در جاى نماز خود رو به قبله بنشيند و مشغول ذكر خدا و دعا و صلوات شود.‌

شروع نفاس از بچّه اوّل است، و پایان آن پس از ده روز کامل مى باشد، ولى احتیاط واجب آن است که در مقدار زائد بر ده روز نسبت به بچّه اخیر، میان احکام حائض و مستحاضه جمع کند.

در این مورد احتیاط کند، یعنى عبادات را انجام دهد و از آنچه بر حائض حرام است پرهیز کند تا وضع او روشن شود.

در فرض سؤال اگر درحيض عادت دارند بايد به تعداد روزهاى عادتشان نفاس قرار دهند بعد از آن تا ده روز حكم استحاضه دارد، بعد از گذشتن ده روز اگر همزمان با ايّام عادت حيضش باشد بايد مطابق احكام حائض عمل كند (خواه نشانه هاى خون حيض را داشته باشد يا نه) و اگر همزمان با ايّام عادتش نباشد حكم استحاضه دارد، مگر اين كه خون داراى نشانه‏ هاى حيض باشد.

زنى كه عادت او در حيض كمتر از ده روز است، اگر بيشتر از روزهاى عادتش خون نفاس ببيند بايد به اندازه روزهاى عادت خود نفاس قرار دهد و بعد از آن، تا روز دهم بنابر احتياط واجب ترك عبادت كند، اگر خون از ده روز گذشت فقط به اندازه روزهاى عادتش نفاس است و بقيّه استحاضه و عباداتى را كه در اين چند روز ترك كرده، بايد قضا كند.

هرگاه خون نفاس از ده روز بگذرد چنانچه در حيض، عادت عدديّه دارد به اندازه آن نفاس، و بقيّه استحاضه است و اگر عادت ندارد تا ده روز نفاس، و بقيّه استحاضه است.