آن مقدار كه میتوانند، از سرايت به ساير اعضا جلوگيرى میکنند و بقيّه مانعى ندارد و نمازشان صحيح است.
تا زمانى که یقین به خلاف نداشته باشید، میتوانید از آن نذرها استفاده کنید.
پدر و جدّ پدرى طفل (بنا بر احتياط واجب) در صورتى حقّ تصرّف و خریدوفروش در اموال طفل را دارند كه براى او مصلحتى داشته باشد، همچنين وصى و حاكم شرع. و اگر به مصلحت صغیر نبوده، معامله باطل است و باید بازگردانده شود و اگر خریدار بى اطّلاع بوده و خسارتى به او رسیده، فروشنده یعنى پدر یا جد پدری باید خسارت او را هم جبران کند.
دختران با تمام شدن نُه سال قمرى بالغ میشوند، ولى چنانچه قادر بر انجام برخى از تكاليف مثل روزه نباشند، انجام آن براى آنها واجب نيست؛ و اگر تا ماه رمضان سال بعد قادر بر قضاى آنهم نباشند، قضا نيز ندارد، ولى براى هرروز بايد فقيرى را سير كنند؛ و در مورد ازدواج احتياج به رشد جسمانى دارند؛ و در مورد تصرّف در اموال، رشد كافى اقتصادى نيز لازم است.
اگر ناقصالخلقه شدن او قطعى و شديد است و در مراحل نخستين باردارى و قبل از رسيدن به مرحله جنينِ كامل باشد و راه درمان نيز منحصر به اين راه گردد مانعى ندارد.
آنچه براى درمان او لازم است جایز است و بيش از آن مجاز نيست مگر به اجازه بيمار.
مصرف این وقف خاص امام حسین علیه السلام است.
اگر بهصورت متعارف و عادى راه برود و گياهى براثر راه رفتن قطع شود، اشكالى ندارد.
هرگاه در معامله یک نوع جنس که يكى از آن دو جنس، معيوب و ديگرى سالم، يا يكى مرغوب و ديگرى نامرغوب باشد، يا به خاطر جهات ديگر تفاوت قيمت داشته باشد، مثل اينكه ده كيلو گندم مرغوب يا سالم را بدهد، و پانزده كيلو نامرغوب يا ناسالم را بگيرد آنهم ربا و حرام است؛ بنابراين، اگر طلاى ساخته را بدهد و بيشتر از آن طلاى نساخته بگيرد، يا مس ساخته را بدهد و بيشتر از آن مسهای شكسته را بگيرد، يا برنج درجهیک بدهد و بيشتر از آن درجهدو و سه بگيرد همه ربا و حرام است.
اینگونه قراردادها تحت عنوان بیع «سلم» قرار میگیرد و ازآنجاکه در بیع سلم باید جنسی که قرار به تحویل آن گذاشتهشده از هر جهت معلوم باشد و وسایلی که با دست میسازند کاملاً معلوم و مشخص نیست و هر یک ممکن است به صورتی درآید، به همین دلیل در گذشته سلم را در آن صحیح نمیدانستند اما در عصر و زمان ما که به کمک کارخانهها بهصورت یکنواخت ساخته میشود بیع سلم در آن اشکالی ندارد و احکام سلم در آن جاری میشود.
معامله اموال موقوفه باطل است، ولى هرگاه طورى خراب شود كه نتوانند استفادهاى را كه براى آن وقفشده ببرند، مثلاً فرش مسجد طورى پاره شود كه نتوان از آن براى نماز در مسجد استفاده كرد فروش آن اشكالى ندارد، همچنين مصالح کهنهای كه بعد از تعمير و نوسازى مسجد زياد مىآيد، ولى پس از فروختن بايد پول آن را در همان مسجد به همان مصرف برسانند و اگر ممكن نشود به مصرفى كه به مقصود واقف نزدیکتر است و اگر نيازى نباشد در مساجد ديگر مصرف كنند.
لازم نيست انسان خودش موى سرخود را كوتاه كند، بلكه اگر از ديگرى هم كه از احرام درآمده بخواهد اين كار را براى او انجام بدهد كافى است؛ خواه شيعه باشد يا از اهل سنّت و درهرحال خودش بايد نيّت كند كه مثلاً براى حجةالاسلام تقصير مىكنم قربت الى الله.
اگر چند سال بگذرد و كفّاره را بهجا نياورد چيزى بر آن اضافه نمیشود.
رفتن به مسجد و توقف در آن و حرم ائمّه معصومین علیهم السلام، براي زن مستحاضه قليله حرام نيست و زن مستحاضه کثيره در صورتي مجاز به اين کار است که غسل هاي روزانه را انجام داده باشد.
