اشکالی ندارد.
اگر سال خمسی بگذرد و چیزی از آنها باقی بماند در هر دو مورد خمس واجب است.
این اعتقادات قطعاً از خرافات است و حاجت خواستن از آنها نوعى شرک میباشد و بر همه لازم است نهى از منکر کنند و پاداش خود را از خداوند بخواهند.
نمازهای گذشته صحیح است از این به بعد مراعات نمایید.
درصورتیکه اجتماع آنها در یک روز اسباب مشکلاتی میشود و واقعاً نیت زائر درک اربعین باشد ثواب اربعین را دارد.
هرگاه تشريح جهت احقاق حقوق اولياى دم باشد و آنها حاضرند از حق خود بگذرند و تشريح صورت نگيرد، نبايد تشريح كرد. ولى اگر پيشگيرى از یک مشكل مهم اجتماعى متوقف بر اين كار باشد، رضايت آنها شرط نيست.
مستی غیر عمد و سایر بیهوشیهای غیر عمد (مانند بیهوشی بیمار برای جراحی) قضا ندارد ولی در بیهوشی عمد و مستی عمدی احتیاطاً قضا کند و منظور از بیهوشی عمدی این است که بدون عذر با خوردن دارو و یا کار دیگری خود را بیهوش کند.
باید باز هم صبر کنید و پیگیری نمایید و اگر واقعا از یافتن صاحب آن نا امید شدید باید آن را از طرف صاحبان اصلی به فقرا صدقه دهید.
اشکالی ندارد بهشرط آنکه مانع از گوش دادن به خطبهها نشود.
آرى صحیح است و این موارد مالیت نداشته و معامله آنها باطل است.
در فرض سؤال قول مدّعی عقد موقّت مقدّم است و شخصی که مدّعی عقد دائم است باید شاهد و دلیل برای عقد دائم بیاورد و قسم برای ادّعای او کافی نیست و شخصی که ادّعای عقد موقّت دارد میتواند قسم یاد نماید و حرف خود را ثابت نماید. ما در مسئله اختلاف در عقد دائم و موقّت، به سراغ الفاظ نمیرویم، معتقدیم تفاوت این دو عقد از قبیل اقل و اکثر است، قدر متیقّن که اقل است را میگیریم و اکثر را رها میکنیم و مسئله انقلاب عقد موقّت به دائم را در فرض ترک ذکر مدّت قبول نداریم، قانون «العقود تابعة للقصود» را همهجا حاکم میدانیم، هرچند احتیاط آن است که در پایان مدّت صیغه طلاق نیز جاری شود.
کسي که براثر تجربه يا گفته پزشک يقين دارد و يا احتمال قابلتوجهی میدهد روزه برايش ضرر دارد روزهاش صحيح نيست و نبايد روزه بگيرد بنابراین هرگاه از گفته طبيب حاذق متعهّد خوف ضرر پيدا كنيد كه روزه برايتان ضرر دارد، روزه را افطار میکنید؛ و چنانچه پس از ماه مبارك توانستيد، قضاى آن را بهجا آوريد؛ و اگر بيمارى شما تا ماه رمضان سال بعد ادامه پيدا كرد، قضا بر شما واجب نيست; بلكه براى هرروز فقط يك مد طعام (هفتصد و پنجاه گرم، گندم، برنج و مانند آن) به فقيرى میپردازید؛ و با توجّه به اينكه اشتياق زيادى براى روزه گرفتن داريد، خداوند انشاء الله به شما اجر روزهداران را عنايت خواهد كرد.
قسم، مخصوص منكر نیست بلكه مدعی نیز می تواند با یادكردن قسم موجب فیصله دادن دعوا شود لذا در مواردی که عده شهود برای شهادت كافی نباشد، قسم مدعی را قسم جزء بینه می گویند البته قسم جزء بینه برای اثبات برخی دعاوی كارآیی ندارد.
