اگر وقت عمره تمتّع تنگشده، حج افراد را تمام میکند و اگر حج واجب بوده، پس از اعمال حج، عمره مفردهای بجا آورد.
خواندن نماز مستحبی در این زمان کراهت دارد.
اعتكاف بچه مميّز كه خوب و بد را تشخيص مى دهد صحيح است؛ بنابراين بلوغ شرط اعتكاف نيست.
هرگاه كسى عمداً نماز را بقدرى تأخير بيندازد كه وقت وضو يا غسل نداشته باشد معصيت كرده، ولى نماز او با تيمّم صحيح است، هرچند احتياط مستحب آن است كه قضاى آن را نيز به جا آورد.
چنانچه ضرر و خطری نداشته باشد مانعی ندارد.
لحظاتی در مسجد بنشیند و یک سوره حمد و توحید بخواند و بعد خارج شود.
صدقه مستحبی را میتوان به فرزندان داد و احتیاط آن است که نذر را به واجب النفقه ندهند.
هرگاه نزديكى با همسر از روى علم و عمد در «عمره مفرده» واقع شود اگر قبل از اتمام سعى صفا و مروه باشد عمره او باطل است، و يك شتر بايد كفّاره بدهد، و احتياط واجب آن است كه عمره را تمام كرده، و در ماه قمرى بعد به يكى از ميقاتها رفته مجدّدآ احرام ببندد، و عمره مفرده را اعاده كند، و فرقى ميان عمره واجب و مستحب نيست؛ امّا اگر بعد از طواف و سعى (وقبل از تقصير) باشد، عمره او باطل نخواهد شد ولى كفاره دارد، و كفارهاش بنابر احتياط واجب يك شتر است.
هرگاه در منزل و جلسات خصوصی باشد مانعی ندارد.
ضررى به حج و نیابتش نمیزند; ولى احتیاط آن است که در صورت امکان احرام حج ببندد و از مکه خارج شود; امّا اگر احرام برایش موجب عسر و حرج است، لازم نیست.
این کار اشکال دارد مگر این که به اطلاع او برساند.
اجبار و اكراه و توسّل به دروغ و خلافگويى براى گرفتن اقرار مجاز نيست، ولى استفاده از قرائن و شواهد گوناگون و بازجويى متّهم به گونهاى كه نتواند از بيان واقعيّت فرار كند، هيچ اشكالى ندارد. بلكه در حقوق النّاس (نه حقوق اللَّه) كار خوب و شايستهاى است، و آنچه درباره امير مؤمنان على عليه السلام نقل شده، همه از اين قبيل است. اين نكته نيز شايان ذكر است كه گاه ممكن است در موارد حسّاس و مهم با ارعاب از كسى اقرار بگيرند؛ ولى به دنبال اقرارِ ارعابى سرنخهايى پيدا شود كه موضوع از طريق ديگر روشن گردد؛ به گونهاى كه دليل قاضى چيزهايى باشد كه بعداً كشف شده است؛ نه آن اقرار.
نهنگ حرام گوشت است.
چنین برنامه ای به هیچ وجه اعتباری ندارد و ارتکاب آن گناه محسوب می شود.
