در صورتى كه به وسيله شكار خونى از آنها جارى شود و پيش از آن كه شكارچى برسد و سر آنها را ببرد جان بدهند، پاك و حلال است.
در صورتى كه وجه، عادلانه بوده باشد، و براى حفاظت محيط زيست و بقاى نسل حيوانات صرف گردد، مانعى ندارد، همچنين قرار دادن محدوديّت هاى زمانى و مكانى، در صورتى كه به شكل منطقى و قابل قبول باشد، آن هم جايز است.
قرار دادن محدوديّت هاى زمانى و مكانى، در صورتى كه به شكل منطقى و قابل قبول باشد، آن هم جايز است.
كسى كه سگ را مى فرستد بنابر احتياط واجب بايد مسلمان يا بچه مسلمانى كه خوب و بد را مى فهمد باشد، كسى كه نسبت به اهل بيت پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله اظهار دشمنى كند مسلمان نيست و شكار او اشكال دارد.
كسى كه سگ را فرستاده وقتى برسد كه شكار جان داده باشد، يا اگر زنده است به اندازه سر بريدن وقت نباشد، آن شکار حلال است. امّا اگر زمانى برسد كه به اندازه سربريدن وقت دارد مثلًا چشم خود را حركت مى دهد يا پاى بر زمين مى زند، بايد سر حيوان را مطابق دستور شرع ببرد وگرنه حرام است.
هرگاه چند سگ را براى شكار حيوانى بفرستند چنانچه همه آنها داراى شرايط شکار با سگ شکاری باشند شكار حلال است و اگر بعضى از آنها داراى اين شرايط نيستند شكار حرام است.
بنابر احتياط واجب بايد از گوشت آن شكار پرهيز كرد.
احتياط واجب اين است كه وقتی سگ شكار را گرفته به سوى شکار برود و اگر زنده است آن را سرببرد.
ميگو كه آن را روبيان نيز مى گويند از حيوانات آبى حلال است، ولى ماهى سمنقور كه از حشرات خشكى است و نام ماهى بر آن نهاده اند حرام است، مگر براى درمان در مقام ضرورت.
با توجه به اینکه صیادان می گویند میگو نیست حرام است.
خوردن خاویار ماهی های حلال گوشت (پولک دار)اشکالی ندارد.
ماهی های فلس دار عموماً حلال است مگر اینکه در آب مرده باشند(اگر در تور بمیرد اشکالی ندارد) از حیوانات دریا فقط دو چیز حلال است ماهی فلس دار و میگو.
بهتر است ماهی ای را که از آب می گیرند پیش از جان دادن، بریان نکنند.
