مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

فقط در حال راه رفتن رعایت قبله لازم نیست و باید قبله را رعایت کند.

فقط آب خوردن مانعی ندارد.

اگر بدون آن‌که تحقيق کند صبح شده يا نه يا بعد از تحقيق، شک يا گمان کند که صبح شده است و کاري که روزه را باطل می‌کند انجام دهد، بعد معلوم شود صبح بوده روزه باطل است و اگر روزه ماه رمضان است تنها قضا دارد.

درصورتی‌که جلسه قرآن همراه با آموزش مفاهیم و معانی باشد مقدم است.

نماز قضا اولویت دارد و امید است ثواب آن بجای نمازهای نافله محسوب شود.

اگر بعد از تحقيق يقين كند صبح نشده و چيزى بخورد، بعد معلوم شود كه صبح بوده، روزه صحیح است و اگر ماه رمضان باشد قضا واجب نيست.

هرگاه كسى بگويد صبح نشده و هنوز وقت باقى است و انسان به گفته او كارى كه روزه را باطل می‌کند انجام دهد و بعد معلوم شود صبح بوده، در اينجا نيز قضا لازم است.(البته: درصورتی‌که آن فرد انسان موثقی باشد تحقیق بوده و کافی است و قضا ندارد)

كسى بگويد صبح شده و انسان به گفته او يقين نكند يا خيال كند شوخى می‌کند و كارى كه روزه را باطل می‌کند انجام دهد بعد معلوم شود صبح بوده، روزه‌ی او باطل بوده‌اما فقط قضا دارد و کفاره ندارد.

هرگاه شخص عادلى خبر دهد مغرب شده و او افطار كند بعد معلوم شود مغرب نبوده است، باید قضا نماید ولی کفاره ندارد.

هرگاه در هواى صاف به‌واسطه تاريكى يقين كند مغرب شده و افطار كند بعد معلوم شود مغرب نبوده، باید قضا نماید و کفاره ندارد.

صحیح نیست.

كسى كه با همسر خود بازى كند بدون اين‏كه قصد استمناء داشته باشد و منى از او خارج شود روزه باطل است ولی فقط قضا دارد، اما اگر اطمينان داشت كه با اين كار منى خارج نمی‌شود و تصادفاً خارج شد روزه‌اش صحيح است و قضا ندارد.

باید قضا کند و احتیاط واجب آن است که والدین کفاره او را بدهند.

در فرض سؤال، فقط قضا دارد.

هرگاه نمی‌دانسته است در چنین شرایطی روزه لازم است فقط قضا واجب می‌شود و کفاره ندارد.