مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

خوردن و آشاميدن از روى عمد روزه را باطل می‌کند، خواه از چيزهاى معمولى باشد مانند نان‌وآب و يا غیرمعمولی مانند برگ درختان، كم باشد يا زياد.

در مناطقی که انسجام مسلمین اهمیت دارد اقتدا به آن‌ها اشکالی ندارد.

درصورتی‌که مانع قابل‌توجهی باشد و یقین به نرسیدن آب کند باید نماز را اعاده کند ولی نماز مأمومین صحیح است اما اگر احتمال می‌دهد که مانع بعد از وضو به وجود آمده است نماز خودش نیز صحیح است.

اگر حالت سابقه عدم وضو باشد نماز را رها کند و مأمومین نماز خود را ادامه می‌دهند.

اعلان به مأمومین لازم نيست و نماز آن‌ها صحيح است، ولى امام جماعت بايد نماز خود را اعاده كند.

مانعی ندارد.

مسواک کردن در حال روزه، مانعي ندارد. ولي اگر رطوبت پيدا کند و مسواک را بيرون آورده و به دهان بازگرداند و رطوبت آن در آب دهان از بين نرود و فرورود، جايز نيست (مگر این‌که آن را بيرون بريزد) و درصورتی‌که با خمیردندان مسواک کند، بايد دهان را بعدازآن کاملاً بشويد.

نظر واقف نسبت به تعیین امام جماعت شرط نیست.

گاهى هیئت‌امنای مسجد يا متولی آن راضى به حضور فرد معيّنى به‌عنوان امام جماعت در مسجد نيستند؛ اين عدم رضايت تأثيرى ندارد. درواقع هیئت‌امنا و حتى متولی مسجد چنين حقّى ندارند، بلكه مردم امام جماعت را تعيين می‌کنند، يا هیئت‌امنایی كه واقعاً رضايت مردم را در نظر دارند و مردم حرف آن‌ها را قبول دارند و حتى امام جماعت راتب نمى‏تواند شخص ديگرى را تعيين كند بلكه مراعات كلام او فقط استحباب دارد. البته اصل اتحاد است و باید سعى همگان بر اين باشد كه اگر اختلافى بود با مسالمت تبديل به اتحاد شود. بايد توجه داشت كه در مساجد همواره همبستگى و یکدست بودن مردم، امام جماعت و مسؤولين مسجد حرف اول را مى‏زند و بايد در حفظ آن كوشيد و به خاطر بعضى اختلاف سليقه‏هاى كوچك اين مهم را كنار نگذاشت.

بايد قبل از شروع اذان، از مبطلات روزه ازجمله خوردن و آشاميدن دست کشيد ولي اگر بدون اطلاع از شروع اذان و يا از روي ندانستن حکم، ادامه داده است درصورتی‌که تا پيش از پايان اذان خوردن و آشاميدن را ترک کرده، استثنائا روزه این روز صحيح است.

اجازه گرفتن واجب نیست ولى به اخلاق مؤمن نزدیک‌تر است؛ امّا درجایی که شخص روحانى حضور دارد امامت غیر روحانى خالى از اشکال نیست.

بهتر است اولویت را رعایت نمایند مگر اینکه مشکل خاصی ایجاد شود.

خوردن و آشاميدن از روي سهو و فراموشي روزه (چه مستحب و چه واجب) را باطل نمی‌کند.

كسى كه می‌خواهد روزه بگيرد بهتر است پيش از اذان صبح دندان‌هایش را بشويد و خلال‏ كند و اگر بداند غذايى كه لاى دندان مانده در روز فرو می‌رود احتياط واجب آن است كه قبلاً آن را بشويد و خلال كند و اگر نكند و غذا فرورود روزه را تمام كند و بعد قضا نمايد.

فروبردن آب دهان، هرچند به‌واسطه خيال كردن ترشى و مانند آن در دهان جمع شده باشد، روزه را باطل نمی‌کند.