مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

در فرض سؤال، نماز او صحيح است، خواه در وقت باشد يا بعد از وقت.

اگر كسى عمداً بالباس يا بدن نجس نماز بخواند نمازش باطل است، حتّى اگر به خاطر ياد نگرفتن مسئله باشد؛ اما اگر امکان دسترسی به‌حکم را نداشته (جاهل قاصر بوده است) نماز او صحیح است.

نمازخواندن با این لباس اشکال دارد.

نمازهای گذشته صحیح است.

درصورتی‌که شاباش را برای رقص نداده باشند، نماز صحیح است.

نماز او باطل نیست ولی نباید در چنین وسایلی تصرف کند. البته مواد آرایشی نباید مانند لایه‌ای روی پیشانی را بپوشاند و مانع رسیدن مهر به آن در حال سجده شود.

نمازهای سابق صحیح است ولی بعدازاین باید مراعات نماید.

نمازهای گذشته‌اشکالی ندارد ولی باید توبه نمایید و از تکرار آن بپرهیزید و در اسرع وقت خمس اموال خود را بپردازید.

در صورت همراه داشتن شیء غصبی، نماز باطل نیست. ولی بهتر ترک آن است.

درصورتی‌که توجه نداشته، نمازهای گذشته صحیح است.

اگر با پولى كه خمس يا زكات آن را نداده لباس بخرد، نماز در آن لباس اشكال دارد، همچنين اگر لباسى را نسيه بخرد امّا در موقع معامله قصدش اين باشد كه از پولى كه خمس يا زكات آن را نداده بدهى خود را بدهد يا اصلاً بدهى خود را ندهد نمازش اشكال دارد.

اگر كسى براى حفظ جان خود بالباس غصبى نماز بخواند نمازش صحيح است، همچنين اگر براى حفظ آن لباس از دستبرد دزد و مانند آن، آن را بپوشد، نمازش درست است.

چنانچه در اثناء نماز متوجّه شود كه لباس او غصبى است اگر چيز ديگرى كه عورت او را بپوشاند در تن دارد بايد لباس غصبى را بيرون آورد و نماز را ادامه دهد و اگر چيز ديگرى در تن ندارد نماز را بشكند و بالباس غير غصبى نماز بخواند.

لباس نمازگزار بنا بر احتياط واجب بايد مباح باشد و اگر عمداً در لباس غصبى نماز بخواند حتّى اگر نخ يا دكمه آن غصبى باشد نماز را اعاده كند، ولى اگر نمى‏دانست غصبى است و با آن نماز خواند نمازش صحيح است، همچنين اگر قبلاً مى‏دانسته غصبى است و بعد فراموش كرده، مگر اين‏كه غاصب خود نمازگزار باشد، به اين معنى كه چيزى را غصب كرده و بعد فراموش نموده و با آن نماز خوانده است در اينجا احتياط واجب آن است كه اعاده نمايد.

اگر لباس او منحصر به غصبى است و می‌تواند برهنه نماز بخواند باید به دستورى که براى برهنگان وجود دارد عمل کند؛ به‌این‌ترتیب که: چنانچه احتمال می‌دهد تا آخر وقت لباس مناسبی پیدا کند، احتیاط آن است که نماز را به تأخیر اندازد و اگر پیدا نکرد چنانچه کسى او را می‌بیند باید نشسته نماز بخواند و عورت خود را به این وسیله بپوشاند و اگر کسى او را نمی‌بیند ایستاده نماز بخواند و بنا بر احتیاط واجب عورت را با دست بپوشاند و رکوع و سجود را با اشاره انجام دهد و براى سجود سر را قدرى پایین‌تر بیاورد.