مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

کافی است روز عید غدیر را روزه بگیرد.‌

در فرض سؤال، مرتکب حرام نشده است؛ اما طلاق او باطل است و اثری ندارد.

چنانچه حائض کاملاً پاک شده باشد و حتي لکه خون کمرنگي نيز نبيند، نزديکي کردن قبل از غسل اشکال ندارد؛ هر چند احتیاط مستحب در ترک آن می باشد.

بنابر احتیاط واجب باید از کارهایی که بر او حرام بود، مثل توقّف در مسجد و مسّ خطّ قرآن اجتناب نماید؛ مگر طلاق و نزدیکی با همسر که قبل از غسل جایز است(هر چند در مورد نزدیکی، احتیاط مستحب ترک آن می باشد).

زیارت امامزادگان اشکالی ندارد ولی توقف در قسمتهایی که مسجد است جایز نیست.

بافتن تابلو فرش اسماء مقدسه و آیات قرآن توسط زن حائض جایز نیست مگر این که دستکش داشته باشند و اگر با دستکش امکان ندارد، تنها در صورتی که ضرورت حتمی باشد جایز است.‌

یک قسم کافی است.

زیارت اهل قبور برای زنان جایز است و این کار در زمانی که عذر شرعی دارند کراهتی ندارد و می توانند نمازمیت بخوانند و تنها کراهتی که در این زمینه وارد شده است رفتن به قبرستان در شب است که شامل همه افراد می شود.

چنانچه آیات سجده دار را تلاوت ننماید، می تواند هر مقدار که می خواهد قرآن بخواند، البته قرائت قرآن بیش از هفت آیه کراهت دارد یعنی ثواب آن کمتر می باشد و بهتر است آیات سوره های سجده دار را نیز تلاوت ننماید.

در فرض سؤال تماسّ بدن با جلد وحاشيه و فاصله سطور قرآن مجيد و همراه داشتن قرآن کراهت دارد.

رنگ کردن مو به حنا و مانند آن براي زن حائض کراهت دارد؛ البته مکروه بودن اين کار مربوط به موي سر است و بقيه جاهاي بدن را شامل نمي شود. و نیز قابل ذکر است که رنگ باقيمانده پس از شستن، مانعي براي غسل محسوب نمي شود.

کراهتی ندارد.

منظور این است که در هر جلسه خواندن هفت آیه کراهت دارد و اگر در مجلس دیگری حضور پیدا کرد، خواندن کمتر از هفت آیه اشکال ندارد.

انجام کارهای خانه توسط حائض و خوردن غذایی که توسط حائض پخته شده است اشکالی ندارد.

اقوام پیشین در مورد عادت ماهیانه زنان عقائد مختلفى داشتند. یهودیان فوق العاده سخت گیرى مى کردند، و در این ایّام به کلّى از زنان در همه چیز از جمله، در خوردن و آشامیدن و بستر و مجلس جدا مى شدند، در تورات کنونى احکام شدیدى در این باره دیده مى‌شود، به عکس آنان، مسیحیان هیچ گونه ممنوعیّت و محدودیّتى براى خود، در برخورد با زنان، در این ایّام قائل نبودند. و امّا بت پرستان عرب، دستور و سنّت خاصّى در این زمینه نداشتند، ولى ساکنان مدینه و اطراف آن، بعضى از آداب یهود را در این زمینه اقتباس کرده بودند، و در معاشرت با زنان در حال حیض سختگیری هایى داشتند، در حالى که سایر عربها چنین نبودند، و حتّى شاید آمیزش جنسى را در این حال جالب مى دانسته و معتقد بودند که اگر فرزندى نصیب آنها شود بسیار خون ریز خواهد بود، و این از صفات بارز و مطلوب نزد اعراب بادیه نشین خون ریز بود امّا اسلام، که در همه مسائل از افراط و تفریط پرهیز مى‌کند، و آن را نشانه نادانى و جهالت معرّفى مى‌نماید، دستور عادلانه‌اى در مورد عادت ماهیانه زنان داد، و ضمن حفظ کرامت و شخصیّت زنان، آنها را در این وضعیّت از برخى مسئولیّت هاى دینى معاف نمود.