ثواب داشتن اهدای خون بهجای حجامت
آيا اهداى خون در عصر و زمان ما كفايت از حجامت میکند و آثار و ثوابهای آن را دارد؟
هرگاه به نيّت خدمت به بندگان خدا باشد انشاء الله ثواب آن را دارد، ولى ممكن است آثار آن را نداشته باشد.
هرگاه به نيّت خدمت به بندگان خدا باشد انشاء الله ثواب آن را دارد، ولى ممكن است آثار آن را نداشته باشد.
طبق روايات متواتر، حجامت مستحب است. مگر براى اشخاصى که حجامت براى آنها ضررى داشته باشد.و به تأیید پزشکان، حجامت امری جدای از خون دادن است و فوایدی برای بدن دارد و ما نمیتوانیم تشخیص پزشکان را نادیده بگیریم و تجربه نیز نشان داده که فواید زیادی دارد.
طبق روايات متواتر مستحب است; مگر نسبت به اشخاصى كه براى آنها ضررى داشته باشد.
بیشک انجام اين كار مفيد و سودمند، بلكه در بعضى از موارد لازم و ضرورى است.
اینگونه پژوهشها بسيار خوب و موجب سربلندى اسلام و مسلمين است; ولى بايد موازين شرعى در مورد عوارض جانبى آن رعايت شود.
در مواردى كه ضرورتى براى بلند شدن قد احساس شود و اين جرّاحى خطرى براى بيمار نداشته باشد اشكالى ندارد.
در مورد عمل جراحی، درصورتیکه آمیخته با حرام یا ضرر مهم دیگرى نباشد ذاتاً اشکالى ندارد، ولى چنانچه مستلزم حرامیباشد (مانند لمس و نظر حرام) تنها در صورت ضرورت جایز است. در مورد وضو و غسل نیز در صورت جواز غسل و وضوی جبیره ای میکنید.
درصورتیکه آميخته با حرام يا ضرر مهم ديگرى نباشد ذاتاً اشكالى ندارد، ولى چنانچه مستلزم حرامیباشد (مانند لمس و نظر حرام) تنها در صورت ضرورت جايز است.
انرژیدرمانی ذاتاً اشکالى ندارد، ولى چنانچه مستلزم امر حرامیباشد جایز نیست.
براى مقاصد طبی و مانند آن مشروع است، مشروط بر اينكه تجربه و آگاهى كافى داشته باشد و آثار منفى و خلاف شرعى بر آن مترتب نگردد. ولى براى كشف امور پنهانى، يا اطّلاع از گذشته و آينده و حال جايز نيست.
خودآزارى جنسى نوعى بيمارى است و مبتلايان به آن بايد به روانكاو مراجعه كنند تا درمان شوند.
ازنظر موازين شرع اسلام نمیتوان به اين گروه اجازه برقرار ساختن رابطه با جنس موافق هرچند در مراحل سطحى و ابتدايى داد و آن را یک ضرورت شمرد، بلكه بايد از طرق مختلف مخصوصاً عواطف مذهبى كه بسيار قوى و مؤثر است، روى آنان کارکرد تا مشكلشان حل شود؛ و هرگز نبايد تسليم توصیههای بعضى از روانپزشکان شد كه میخواهند كار را بر خودشان آسان و بر ديگران مشكل كنند، بلكه بايد پزشكان مؤمن بكوشند و طرق درمان معقول و مشروع را بيان كنند.
درصورتیکه بتوانند بهعنوان نهى از منكر اطّلاعات کلی را برسانند، بیآنکه نام اشخاصى فاش شود مانعى ندارد، بلكه گاهى واجب است.
تجسّسهای رواندرمانی، كه براى درمان ضرورى به نظر برسد، جايز است.