مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

اگر ضرورتى ايجاد كند مانعى ندارد.

در فرض سؤال پزشک را نمی‌توان محکوم‌به دیه کرد.

اگر موجب نجات جان مسلمانى از مرگ يا بيمارى مهمی گردد جايز است.

براى اين قسمت ديه و ارشى نيست.

كار بسيار بدى کرده‌اند، ولى دیه‌ای بر آن‌ها نيست.

پيوند در چنين فرضى جايز، بلكه واجب است؛ و بعدازاینکه جزء بدن شد، براى نماز اشكالى ندارد؛ و در فرض مسئله که میت غیرمسلمان است، دیه‌ای ندارد.

هرگاه كار او موجب نقصى براى آن بچه نشده ضامن نيست، ولى بدون اجازه نبايد چنين كارى كند.

اگر زندگى آن بيمار متوقف بر اين كار باشد، واجب است.

درصورتی‌که در مسئله زايمان خلافى از عامل (دكتر زايمان) سر نزده و سهل‌انگاری و کوتاهی نکرده، ضامن نيست.

درصورتی‌که نجات جان يا عضو مهم مسلمانى متوقف بر اين كار باشد اشكالى ندارد و چنانچه بعدآ اولياى ميّت پيدا شوند شايسته است در صورت اطّلاع يافتن از موضوع رضايت آن‌ها جلب شود.

درصورتی‌که واقعاً کوتاهی کرده‌اند تعزیر دارند. ضامن نیست ولی در صورت کوتاهی تعزیر دارد.

پزشك گناه كرده و بايد تعزير شود.

هرگاه سبب نجات مسلمانى از بیمارى شدید چشم شود مانعى ندارد و بهتر است از کسان بیمار اجازه بگیرند.

اگر موجب نجات جان مسلمانی از مرگ يا بيمارى همی‌شود جايز است؛ و عدم رضايت ولی میت مشكلى ايجاد نمی‌کند و فرقى بين مجهول‌الهویه و غير آن نيست; ولى احتياط صرف ديه آن در خيرات براى ميّت است.

درصورتی‌که اين مسئله به مريض تفهيم شود كه چنين خطرى ممكن است در پيش باشد و مريض راضى شود، يا وقوع چنين مطلبى بسيار نادر باشد، طبيب ضامن نيست.