مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

خلاف احتیاط است.

جایز نیست و چنین عقدی باطل است.

در فرض سؤال نیازی به حضور شاهد نیست، البته برای این‌که بعداً دچار مشکل نشوند مناسب است در دفاتر ازدواج عقد بخوانند.

منظور این است که طرفین نمی‌توانند صیغه را از طریق تلفن بخوانند و ایجاب و قبول از طریق تلفن باشد، هم‌چنین نمی‌توان از طریق تلفن وکالت گرفت و عقد را خواند، زیرا صداهاى مشابه يكديگر فراوان‌اند؛ مگر این‌که يقين قطعى پيدا كند كه گوينده فرد موردنظر است. ولى اگر اختلافى باهم پيدا كنند اين قبيل عقدها در محاكم شرعى و عرفى پذيرفته نيست.

انجام این کار اشکالی ندارد ولی احتياط مستحب آن است كه يك نفر از سوى دو همسر صيغه عقد را نخواند، يعنى دو طرف عقد دو نفر باشند.

براى خواندن صيغه عقد موقّت كافى است بعدازآنکه مدّت و مهر معيّن شد، زن بگويد: «زَوَّجْتُكَ نَفْسِي فِى الْمُدَّةِ الْمَعْلُومَةِ عَلَى الْمَهْرِ الْمَعْلُومِ» (من خودم را به همسرى تو در مدّت معيّن با مهر معيّن درآوردم) مرد نيز بگويد: «قَبِلْتُ» (قبول كردم) يا اين‏كه وكيل زن بگويد: «مَتَّعْتُ مُوَكِّلَتِي مُوَكِّلَكَ فِى الْمُدَّةِ الْمَعْلُومَةِ عَلَى الْمَهْرِ الْمَعْلُومِ» (موكّله خودم را به ازدواج موكّل تو در مدّت معيّن با مهر معيّن درآوردم) وكيل مرد نيز بگويد: «قَبِلْتُ لِمُوَكِّلِي هَكَذا» (قبول كردم براى موكّل خودم همین‌طور).

براى خواندن صيغه عقد دائم كافى است كه زن بگويد: «زَوَّجْتُكَ نَفْسِي عَلَى الصَّداقِ الْمَعْلُومِ» (يعنى خود را به همسرى تو درآوردم به مهرى كه معيّن شده) و مرد هم بعدازآن بگويد: «قَبِلْتُ التَّزْويجَ» (يعنى قبول كردم اين ازدواج را) و اگر ديگرى را براى اين كار وكيل كنند كافى است كه وكيل زن بگويد: «زَوَّجْتُ مُوَكِّلَتي مُوَكِّلَكَ عَلَى الصَّداقِ الْمَعْلُومِ» (موكّله خودم را به همسرى موّكل تو با مهر معلوم درآوردم) وكيل مرد نيز بگويد: «قَبِلْتُ لِمُوَكِّلي هَكَذا» (من نيز همين‏گونه از طرف موكّل خودم قبول كردم).

در صورت نبودن بیّنه شرعیِ یا قرائن قطعیّه، قول منکر نکاح مقدّم است.

هرگاه زن، كسى را وكيل كند كه او را مثلاً براى ده روز يا دو ماه به عقد مردى درآورد و ابتداى آن را معيّن نكند بايد آغاز آن را از روز و ساعتى كه عقد می‌کند قرار دهد.

هرگاه زن و مردى به كسى وكالت داده‌اند صيغه عقد آن‌ها را بخواند تا يقين نكنند كه وكيل صيغه را خوانده بر يكديگر حلال نمی‌شوند، ولى اگر وكيل مورد اعتماد باشد و بگويد خوانده‌ام كافى ‏است.

وكالت مرد از طرف زن، يا زن از طرف مرد، براى خواندن صيغه مانعى ندارد.

در عقد ازدواج خواه دائم باشد يا موقّت، خواندن صيغه لازم است و رضايت طرفين به‌تنهایی كافى نيست و صيغه عقد را طرفين يا وكيل آن‌ها می‌توانند بخوانند.

ازدواج موقّت به عقدی گفته می‌شود كه بین زن و مرد نامحرم براى مدّت معيّنى خوانده می‌شود، خواه اين مدّت كوتاه باشد يا طولانى (البته نباید به مقداری باشد که تمام مدت عمر مرد و زن را شامل شود) و آن را «متعه» و «صيغه» نيز می‌نامند.

عقد دائم به عقدی گفته می‌شود که مرد زن را برای همیشه به عقد خود درآورده و زنى را كه به اين عقد درمی‌آید «دائمه» گويند.

چیزى به نام صیغه برادرى و خواهرى نداریم، صیغه محرمیت یا به‌وسیله ازدواج دائم و یا ازدواج موقّت حاصل می‌شود (البتّه با شرایطش، خصوصاً اذن پدر دختر) و غیر آن ممنوع است.