مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

در فرض سؤال لازم نیست دوباره سجده انجام شود.

شکی نیست که نماز ستون و خیمه دین است و انجام آن به‌طور کامل مانع هرگونه معصیت است، جامعه اگر مقید به نماز باشد به‌یقین سعادتمند است و آن‌ها که از نماز فاصله می‌گیرند روی سعادت نمی‌بینند.تمام مؤسسات و دستگاه‌هایی که به ترویج نماز مشغول‌اند عبادت بزرگی انجام می‌دهند، برای آن‌ها از درگاه خداوند اجر و پاداش فراوان می‌طلبیم.

در فرض سؤال فرقی ندارد.

منظور مقارن غروب است.

نماز باطل است و باید اصل نماز را اعاده کند.

براى قبولى نماز و كمال و فضيلت آن علاوه بر شرايط واجب بايد امور زير را نيز رعايت كند:قبل از نماز از خطاهاى خود توبه و استغفار نمايد و از گناهانى كه مانع قبول نماز است مانند «حسد» و «تكبّر» و «غيبت» و «خوردن مال حرام» و «آشاميدن مسكرات» و «ندادن خمس و زكات» بلكه هر معصيتى بپرهيزد.همچنين سزاوار است کارهایی كه ارزش نماز و حضور قلب را كم مى‏كند انجام ندهد، مثلاً در حال خواب‏آلودگى و خوددارى از بول و در میان سروصداها و در برابر منظره‏هايى كه جلب توجّه مى‏كند به نماز نايستد و كارهايى كه ثواب نماز را زياد مى‏كند انجام دهد، مثلاً لباس پاكيزه بپوشد، موهاى خود را شانه زند و مسواك كند و خود را خوشبو نمايد و انگشتر عقيق به دست كند.

لازم است فرادا بخوانند.

با توجه به اینکه اخفات میان اصحاب مشهور است بلکه ادعای اجماع بر آن شده است و سیره مسلمین بر اخفات جاری‌شده است جهر جایز نیست.

در کسب‌وکارهای معمولی جامعه که اجرت در مقابل آن می‌گیرند هرچند واجب باشد مانعی ندارد ولی در مثل کفن‌ودفن و نماز میت و ...جایز نیست و اگر به‌قصد مجموع عمل بگیرند اشکال دارد.

روح نماز «حضور قلب» است و سزاوار است ازآنچه مايه پراكندگى حواس می‌شود بپرهيزد، معانى كلمات نماز را بفهمد و در حال نماز به آن توجّه داشته باشد و باحال خضوع و خشوع نماز را انجام دهد، بداند با چه كسى سخن مى‏گويد و خود را در مقابل عظمت و بزرگى خداوند بسيار كوچك ببيند. در حالات معصومين (ع) آمده است به هنگام نماز آن‌چنان غرق ياد خدا مى‏شدند كه از خود بى‏خبر مى‏گشتند تا آنجا كه پيكان تيرى در پاى اميرالمؤمنين على (ع) مانده بود، در حال نماز بيرون آوردند و آن حضرت متوجّه نشد.

در فرض سؤال اشکال ندارد، نیازی به اعاده نیست.

سزاوار است انسان نماز را در اوّل وقت بخواند و به آن اهمیت بسيار دهد و از تند خواندن نماز كه ممكن است مايه خرابى نماز گردد جداً بپرهيزد. در حديث آمده است روزى پيغمبر اكرم (ص) مردى را در مسجد مشغول نماز ديد كه ركوع و سجود را به‌طور كامل انجام نمى‏دهد، فرمود: اگر اين مرد از دنيا برود درحالی‌که نمازش اين‏گونه باشد به دين من از دنيا نخواهد رفت.